| امیر صراطی
۱/ حالا که بحث تحریم جدید گوگل برای ایران و لزوم بکآپ گرفتن از دیتامون پیش گوگل ترند شده، یه نگاه بندازیم به تمام دیتایی که گوگل از ما ذخیره کرده/ خواهد کرد؛ اینها مشخص میکنن که چرا گوگل اینقدر راحت میتونه حتی با ویپیان اطلاعاتی مثل لوکیشن ما رو دقیق داشته باشه.
۲/ گوگل تمامی تاریخچهی تمام مرورگرهای ما که با گوگلاکانت سینک شده باشن رو ذخیره میکنه. این یعنی تمامی استفادهی شما از مرورگر توی گوگل اکانت لاگ میشه، و این مهم نیست که شما هیستوری مرورگر رو پاک کنید.
۳/ تمامی تاریخچهی سرچ (و به طور جزئی سرچ عکس، ویدئو، خبر) با موتور جستجوی گوگل توی اکتیویتی شما لاگ میشه. باز هم مهم نیست که بعدا هیستوری سرچتون رو پاک کرده باشید.
۴/ تمامی استفادهی شما از دستیار صوتی Google Assistant ضبط میشه. یعنی صدای شما موقعی که از گوگل اسیستنت استفاده میکنید فقط پردازش در لحظه نمیشه و «ضبط» و ذخیره میشه.
همچنین تمامی صداهای شما وقتی که از ویسسرچ گوگل استفاده میکنید «ضبط» و ذخیره میشه.
۵/ تمامی مکانهایی که در Google Maps برای اونها سرچ کردید، علامتگذاری کردید و دایرکشن گرفتید ذخیره میشه. حتی اگه این دیتا مربوط به ۱۰ سال پیش باشه! (دیتای سال ۲۰۱۳ خودم رو توی اکتیویتیم که دیروز بکآپ گرفتم دیدم)
۶/ تمامی سرچهای شما توی Gmail و Drive.
تمامی پادکستهایی که توی سرویس Google Podcasts گوش کردید/ بوکمارک کردید/ فالو کردید.
تمامی سرچهایی و نتایجی که با سرویس Google Lens به اونا رسیدید.
۷/ تمام اکتیویتی شما در سرویسهای Google Clouds و Google Developers. مثلا اگه یه Compute Engine Instance درست کردید و بلافاصله پشیمون شدید و پاکش کردید، این اکتیویتی لاگ شده.
۸/ [!] تمامی اپلیکیشنهایی که روی گوشی اندرویدی سینک شده با اکانتتون نصب کردید + تکتک دفعاتی که روی یک اپلیکیشن کلیک کردید و بازش کردید با ساعت و تاریخ. یعنی همین الآن که با اپ توییتر این نوشته رو میخونید، لاگ شده که در این ساعت شما اپ توییتر رو باز کردید.
۹/ تمامی کتابهایی که با سرویس Books مطالعه/ بوکمارک/ سرچ کردید.
تمامی تاپیکهایی که Google Discover هر روز به شما پیشنهاد داده به تفکیک روز.
تمامی اخباری که با Google News خوندید و تاپیکهایی که دنبال میکنید.
تمامی متنهایی که با Google Translate ترجمه کردید.
۱۰/ این مواردی که گفتم مطمئنا همهی دیتایی که گوگل از ما داره نیست و دیتای سرویسهایی مثل Drive و Photos که با خواست خودمون به گوگل میدیم رو هم توی این دستهبندیها نیاوردم.
۱۱/ و مهم اینجاست که هیچکدوم اینها دیتایی نیستن که ما برای ذخیره و پردازش شدن به گوگل داده باشیم. حالا سوال اینکه: آیا باید بترسیم؟ جواب رو میشه از ۲ منظر داد که در نهایت هر دوتاش به «آره، باید بترسیم» ختم میشه.
۱۲/ ۱. ترس از خود گوگل: از خودتون بپرسید «چی میشه اگه یه روزی گوگل بد بشه؟»
۱۳/ ۲. ترس از کسانی غیر از خودمون و گوگل! شخص سومی که ممکنه به این دیتا دسترسی داشته باشه، حالا میخواد یک حکومت باشه و یا یک شخص رندم. از اونجایی که امنیت ۱۰۰٪ نیست و به هرشکلی ممکنه این نفر سوم به اکانت دسترسی پیدا کنه و روبرو بشه با این دریای دیتای رندم و بعضا محرمانه.
۱۴/ و یه مورد دیگه: ترس از خودمون! مایی که استدلال میکنیم «من کاری نمیکنم، آدم مهمی نیستم و دیتایی ندارم که پرایوسی اون دیتا اهمیت داشته باشه.»
۱۵/ چه میشه کرد؟ اولین موضوع اینه که تمامی دیتای خودمون رو دست یک غول به اسم گوگل ندیم. از اونجایی که تقریبا همهی سرویسهای گوگل آلترناتیوهایی دارن، به جای سپردن همهی دادههامون به گوگل، اونها رو بین سرویسدهندههای مختلف پخش کنیم.
۱۶/ مثلا سرچ رو با duckduckgo، پسورد منیجر رو با bitwarden و یا فضای ذخیرهسازی رو با dropbox هندل کنیم. که طبعا اینها هم باز آلترناتیوهایی دارن. مهم اینه که تمرکز دادهها روی یک اکانت و یک احراز هویت نباشه.
۱۷/ دادههایی که از قبل دست گوگل داریم رو پاک کنیم و گزینههای پیشفرض که ثبت این دادههاست رو غیرفعال کنیم. که باز این کار هم تضمینی برای ذخیره نشدن اونها پیش گوگل نیست، ولی حداقل ریسک دوم رو نداره.
۱۸/ توی این صفحه میتونید هم تمامی اکتیویتیها رو در طول زمان پاک کنید و هم گزینهی لاگ شدن اکتیویتیها رو غیرفعال کنید.
myactivity.google.com ✅ @karkhone