وصیت مصدق سوخت!
ولی میراثِ مصدق زنده است.
عوامفریبی وعوامگرایی حاکمان و مسئولان که برای اولین بار در تاریخِ ایران در مصدق به عنوان نخستوزیر دیده شد،اکنون چهل سال است که جریانِ رایجِ حکومت ایران است و هنوز هم اگر کسی به سبکِ مصدق (و احمدینژاد)به طبقات پایین مردم نزدیک شود و سیاستهای خود را از طریق بازوی خیابانیِ تودهها و با فشار طبقات پایین جلو ببرد،به موفقیت دست پیدا خواهد کرد.
میراثِ دیگراو غربستیزی است.مصدق البته ذاتا غربستیز نبود ولی از سر یکدندگی به دشمنی با انگلیس روی آورد و وقتی آمریکا هم از او رویگردان شد و به حمایت از شاه و زاهدی پرداخت، هواداران او آمریکاستیز شدندوهنوز هستند.
میراثِ دیگر او ابتذال خودکفایی است. یعنی در زمینههایی که به وضوح ایران عقب مانده وباید از غرب کمک بگیرد، مصدق و حاکمانِ ایرانِ امروز آشکارا انکار کرده و با شعار"ما میتوانیم" درحالیکه توانایی ساخت یک لولهنگ (یا دوچرخه)را ندارند،شعار تولید نفت(یا سوخت هستهای و ماهواره)میدهند!
مصدق و حاکمان امروز یعنی این فرزندان معنویِ مصدق درحالیکه هشتشان گروی نهشان است،گمان میکنند چون که صد آید نود هم پیش ماست.
@OmidIranAzad