✳️ تحلیل و زیبایی شناسی شعری از سروده های سیمین بهبهانی بانوی غزل معاصر
✳️ عباس رسولی املشی
بخش : دوم
❇️ وجود آرایه های ادبی فراوان در این غزل کوتاه سیمین از امتیازات شعر زیبای او محسوب می گردد.
در بیت نخست واج آرایی ( نغمه حروف) در مصوّت « ا » و صامت های « ر » و « ه » دیده می شود؛ به گونه ای که تکرار صامت « ر» پژواک انتظار را تداعی می کند. همچنین تکرار در واژه « هزار» و تضاد بین کلمات شروع و پایان را مشاهده می کنیم.
در بیت دوم بین واژگان بهار و خزان تناسب و تضاد به چشم می خورد و تکرار واژه « بهار» در آغاز و پایان بیت، آرایه تصدیر ( ردالعجز علی الصدر) را به وجود آورده است. در ضمن در مصراع دوم همین بیت بهار مجازاً به معنی خوشی ها و خزان مجاز از غم ها و ناخوشی ها هستند. در بیت سوم « سرا » مجاز از دنیا و روزگار است.
در بیت چهارم شهاب از لحاظ زودگذر بودن به لحظه ها تشبیه شده است و بین واژگان شهاب و ستاره آرایه مراعات نظیر وجود دارد. در بیت پنجم « جهانیان» مجاز از مردم جهان است. تشنه خون کسی بودن کنایه از اینکه با کسی دشمنی شدید داشتن و از او متنفر بودن است. در ضمن بین کلمات دشمن و دوست تضاد برقرار است. در بیت ششم و پایانی، دل به صراحی ( تُنگ شراب) تشبیه شده است و در مصراع دوم این بیت، تکرار ( واژه آرایی ) را در کلمه « هزار» می بینیم.
کلام پایانی اینکه :
سیمین بهبهانی بانوی غزل معاصر در این سروده کوتاه خود توانسته است با بهره گیری از زبانی ساده و شیوا، استفاده فراوان از عناصر خیال ( بدیع لفظی، بدیع معنوی و بیان )، ارتباط منطقی در محورهای افقی و عمودی شعر و بسیاری از ویژگی های دیگر، مهارت و توانایی های خود را به نمایش بگذارد و خواننده را به تحسین خود وادارد.
❇️ عباس رسولی املشی
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan