✅ پیامبری که منکر ولایت امیرالمومنین (ع) بود!

خداوند در سوره‌ی صافات از آیه‌ی 139 به بعد بیان داستان حضرت یونس را آغاز می‌کند و از جمله می‌فرماید: إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾ فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾ فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾ .
در ذیل این آیه، روایتی از امیرالمومنین (ع) نقل شده که می‌فرماید:
«ان الله عرض امانتی علی اهل السموات و علی اهل الارض اقرّ بها من اقر و انکرها من انکر. انکرها یونس فحبسه الله فی بطن الحوت حتی اقرّ بها» (الصفار، بصائر الدرجات، ص75، ح1)
«خداوند ولایت مرا بر اهل آسمان‌ها و اهل زمین، عرضه کرد، عده‌ای آن را پذیرفتند و گروهی آن را انکار کردند، (از جمله) حضرت یونس (ع) آن را انکار کرد، پس خداوند او را در شکم ماهی حبس کرد تا این که آن را پذیرفت.»
اکنون ببینیم نظر علامه چیست؟
ایشان مراد از این روایت را هم همان «ولایت کلیه‌ی الهیه» می‌داند:
«و در معنای این روایت، روایت دیگری نیز هست و مراد از آن، ولایت کلیه‌ی الهی است که خود امیرالمومنین (ع)، اولین کسی از این است که باب آن را گشود و آن عبارت از آن است که بنده‌ای از بندگان خدا قائم مقام خدا در تدبیر امر خدا گردد و در نتیجه آن بنده جز به سوی خدا توجه نکند و جز خواست خدا را نخواهد و این مقام را با پیمودن طریق عبودیت به بنده می‌دهند؛ طریقی که بنده را به حدی خدایی می‌کند که خالص برای خدا می‌شود و به جز از خدا، احدی از آن بنده سهم نمی‌برد.
در صورتی که مراد از ولایت در روایات همان معنایی باشد که علامه فرمودند در این صورت معنای روایت چه خواهد بود. آیا بدین معناست که حضرت یونس با ابتلا به آنچه مبتلا شد به این مقام رسید و معنای ولایت را درک کرد، چنان که از دعایش (ع) برمی‌آید؟»

📚 با اندکی تصرف از کتاب «علامه طباطبایی و حدیث»،‌ شادی نفیسی، ص252.
@AllameTabatabaei