قانون، اولین محصول معامله‌ بود. بشر از روز نخست به قانون احتیاج داشت تا بتواند با دیگران معامله کند. اول از معاملهء کالاها شروع شد، اما تا معامله ازدواج پیش رفت. چون حتی برای زندگی با کسی که مایل بودی مادر فرزندانت بشود، باید با او و خانواده‌ش معامله می‌کردی.

اما معامله من با جامعه و حکومت چه؟ من(انسان نوعی) کجا را امضاء کردم تا یک نفر که از لحاظ روانی نیاز به کمک متخصصین روانپزشکی و مصرف دارو دارد اجازه داشته باشد تعیین کند که چه ساعتی باید مغازه یا فروشگاهم را ببندم؟
[اریک]

1 comment

خب، حتما ربطی بین کنش اقتصادی یا معاملات و قوانین وجود داره. هرکی میزس و هایک هم نخونده باشه، دیگه یک چیزهایی از آدام اسمیت شنیده. در این باره جمله قصار هم زیاده از برنارد منده‌ویل تا تامس سوئل میتونید بگردید و جملعه قصار پیدا کنید و نقل کنید. مثلا هایک یه جمله بسیار معروف داره که میگه قانون مقدم بر قانونگذاریه، که یعنی قانونها محصول وضع قانونگذاران نیستن، یک جمله در نفی کل سنت کانستراکتیویستی که با کتاب نوامیس افلاطون و حتی قبل‌تر شروع میشه و هنوزم ادامه داره. اینها رو گفتم که مقدمه بشه در رد این جملات بی‌سروته. اینها واقعا یعنی چی؟ کشفیات جدیده؟ بازگشت به نظریه قرارداده؟ والا به نظرم هیچکدومش نیست; اینها اسپکیلولیشن‌های غیردقیق و کم‌ارزشه، حتی به جمله قصار نزدیک هم نمیشه. نه انقدر حکمتی درش هست، نه مثالش روشنگره، نه میفهمی اساس تعمیمش چیه، نه نتیجه‌گیری درست درمونی داره، کاملا بی‌ارزش و بولشته به‌قول هری فرانکفورت، حتی از اراجیف ممد ایمانی که بعضا اینجا پست می‌کنید هم بدتره. شما هم میل به تولید جُنگ دارید و این میل با اصل اینتگریتی درتضاده. وحدت نظری و مشی واحد سیاسی قربانی اول جنگ‌سازیه.