انحنای وقت
…
وعدههایمان ناتمام
شعرهایمان بیکلام
شاخههای بیدرخت
رودهای خشک جان
خندههامان یخ زده
ما چه سخت جان
به زندگی امید بستهایم
ما چه سر زده به گور میرسیم!
بهاره قادری
۲۸شهریور ۰۲
Comments
Be the first to add a comment
