صف آرایی تازه، گامهای متفاوت و یارگیری سیاسی در مونیخ؛
از رژه با منشور کوروش تا حضور برخی افراد جنجالی و مخالفان سابق پهلوی، در اجلاس برگزار شده، همه و همه یک پیام دارد:
شروط سه گانه مبارزاتی شاهزاده رضا پهلوی، دارای جذب بالایی در طیفهای گوناگون بوده است و بسیاری پذیرفته اند که علیرغم تضادهای سیاسی و فکری، برای پیروزی، نیاز به اعتبار و تجربه سیاسی یک فرد شناخته شده دارند.
همانگونه که در اسپانیا بسیاری از چپگرایان، فعالیت حزبی را به جای خرابکاری و مشی مسلحانه برگزیدند.
گرچه مشروطه خواهان و پادشاهی خواهان نسبت به ظهور و نفوذ فردوست ها، هشدار می دهند و البته همین ذره بین و تجربیات گذشته، می تواند بازدارنده باشد.
مونیخ، یک هشدار جدی به جمهوری اسلامی و هوادارانش بود که این رویه ناکارآمد، نه به سمت قله بلکه به سمت دره سقوط خواهد بود.
دیگر منتقدان چپگرای پهلوی و جمهوری اسلامی هم بدون برنامه خاص و با دهانی همیشه باز، با نگرانی از دست رفتن فاندها از تریبون های ضد ایرانی، به مدل ریش سرباز هخامنشی، مشغولند و شاید هم از نبودن پرچمهای تجزیه طلب خشمگین شده اند!

مهرگان پویا


#اتحاد_ملی_ایران

@OmidIranAzad