بعد عرض کردم: عمله در ایران خیلی گران و کمیاب است. اجازه فرمائید بدبخت افغانها را که دسته دسته برای کار به ایران می آیند و ما آنها را به زور ژاندارم و هزار زد و خورد برمی گردانیم، در ایران رسماً به کار بگیریم و استفاده کنیم. عملۀ ایرانی با روزی چهارصد ریال هم حاضر به کار نیست و آنها {با} روزی صد ریال حاضرند کار بکنند (البته حالا که اسم قاچاق روی آنهاست، ولی اگر رسمیت پیدا بکنند، توقع آنها چون تقاضا زیاد است بالا خواهد رفت). فرمودند: به هر حال در این زمینه فکر بکنید و گزارشی با ژاندارمری و ساواک به من بدهید. ج 5 / ص 174