▪️آگهیهای کوچک▪️ستگادین ۲۶ تیر ۱۴۰۱
در بزرگراه وستساید منهتن، همواره بیلبوردی برای تبلیغ نوعی مکمل دارونما وجود دارد که در گوشهای از آن، یک بارکد برای دریافت اطلاعات بیشتر هم هست.
هیچ راهی در دنیا برای دریافت آن اطلاعات وجود ندارد مگر برای کسانی که تلفن دوربیندار دارند.
بقول دوست فقید من Jay Levinson موثرترین آگهی آنست که میگوید: «
قهوهی مجانی، خروجی بعدی»: دعوت به اقدام، مرتبط با ببینده، آسان برای دیدن و قابل فهم.
بیلبوردهای واقعی، یک گروه کامل رسانهای هستند ولی در حال حاضر ما با نوع جدیدی از آگهیهای کوچکتر، بسرعت محوشونده و رایج احاطه شدهایم: پستهای شبکههای اجتماعی. احتمالاً روزانه هزاران آگهی از این نوع به چشممان میخورد.
رسانههای اجتماعی برای بروزسانی متن، از انسانی به انسان دیگر شروع به کار کردند ولی به لطف امکان اشتراکگذاری عکس، برخی از پستها به چیزی کاملاً متفاوت تبدیل شدند. به فرصتی برای ایجاد یادآوری مداوم، عملی و شفاف از آنچه هستید و چیزی که از آن طرفداری میکنید.
با در نظرگرفتن قانون Jay، این آگهیها وقتی بهترین کارکردشان را دارند که به همان اندازه که دربارهی بینندگان هستند، دربارهی خود شما هم باشند. زمانی بهتر جواب میدهند که از راه دور، قابل دیدن و فهمیدن باشند. و وقتی «شبیه خود شما» باشند، بهتر جواب میدهند.
در
اینجا نمونهای از دهها آگهی که همکاران داوطلب برای
Almanac ساختهاند را ببینید. این آگهیها مرا را حیرتزده کردهاند. واقعاً مثل «قهوهی رایگان».
.