▪️جیرجیرکها▪️ستگادین ۱۵ مرداد ۱۴۰۱
وقتی زیر دوش آواز میخوانید، انتظار تشویقشدن ندارید. در واقع چنین انتظاری بسیار عجیب است.
ولی وقتی آنلاین هستید و هر کسی ممکن است کلیک کند، تماشا کند یا به اشتراک بگذارد، اگر کارتان را به جهان عرضه کنید و چیزی نشنوید، اتفاق ناامیدکنندهای است.
مثل سیاهچالهای که بهترین اثرتان را جذب میکند و هیچ پاسخی به شما نمیدهد.
اگر این اتفاق، بارها و بارها رخ دهد، میتواند شما را سرخورده کند.
وسوسه میشوید که سطح کارتان را پایین بیاورید یا به سراغ یک میانبر یا یک حرکت سریع بروید.
بدتر از همه، ممکن است بسادگی تسلیم شوید.
لطفاً این کار را نکنید.
ساختاری که شما در حال ایجاد آن هستید، در طول زمان روی هم چیده میشود. ثبات و همدلی در بینشِ شما، راه نفوذش را خواهد یافت. ذره ذره چیزی خلق خواهید کرد که ارزش توجهکردن را داشته باشد.
کلید واژه، همدلی(empathy) است. در حالیکه فقط بخاطر خودتان سراغ انجام کاری میروید، پیشرفتتان در کشف این نکته نهفته است که این محصول به درد چه کسی میخورد و شما برای ایجاد چه تغییری تلاش میکنید. خودتان را جای دیگران بگذارید، نه اینکه از آنها بخواهید تلاش کنند تا بفهمند شما در حال انجام چه کاری هستید.
دیر یا زود، جیرجیرکها [ نمادهای صبر و استقامت و فداکاری! ] موفقیتهای بیشتری طلب خواهند کرد...
.