فیلمی تاریخی و خاطره انگیز از تهران سال 1339 که از حیث دلالت های گفتمانی و منطق روایی آن جالب است.
در گفتمان پهلوی، تهران بعنوان پایتخت " ملت متمدن ایران " و وارث پادشاهی های ایران باستان، منزلتی بی بدیل داشت..
رضاشاه که آمد پروژه پایتخت را در دستور کار قرار داد و در دورەی پهلوی دوم این برنامه سرعت بیشتری گرفت.
تهران در دهەی چهل به کوهپایه های البرز رسید و انفتاح نفتی دهەی 50 شاه را به صرافت انقلابی شهرسازی در تپه های عباس آباد انداخت.
پروژه ی شهستان پهلوی اگر بخت اجرا می یافت، احتمالا تهران را به شهری نظیر دوبی و ابوظبی و دوحەی امروز تبدیل می کرد.
شهرسازی تهران پس از انقلاب تحت تاثیر آن بعنوان ام القرای جهان اسلام و شهر انقلابی قرار گرفت.
این تلقی آرمانی بیش از یک دهه عمر نکرد و پس از آن پایتخت به کارگاه نئولیبرالیسم اسلامی و سرمایه داری رفاقتی تبدیل شد.
تهران به ام القری جهان اسلام تبدیل نشد، اما بیش از پیش در هیات یک پایتخت بدقوارەی جهان سومی رفت، با مشکلات چاره ناپذیر ترافیک و آلودگی آب و هوا و تخریب محیط زیست...
@PN_KFP