دروغ های حکومتی پایان ۱۳۹۸(بخش اول): «معترضان آبان دنبال کشتار نصف ایران بودند»
انتشار سازمانیافته اخبار و ادعاهای ساختگی در جمهوری اسلامی ایران، پدیده نوظهوری نیست. باوجوداین، چهار ماه آخر سال ۱۳۹۸ –از پایان آبان تا پایان اسفند– از نظر تراکم انتشار دروغهای حکومتی منحصربهفرد بود. اعتراضهای آبان، آمار جانباختگان آبانماه، تلافی قتل قاسم سلیمانی، ساقط کردن هواپیمای اوکراینی، انتخابات مجلس یازدهم و نهایتا انتشار کرونا، شش محور اصلی انتشار اخبار دروغ در طول این چهار ماه محسوب میشدند.
نخستین قسمت از این مجموعه، به بازخوانی دروغهایی اختصاص دارد که در پی اعتراضات آبان، رسانهها و مسئولان حکومتی در مورد این حرکت اعتراضی و شرکتکنندگان در آن منتشر کردند. حرکتی که در پی افزایش ناگهانی قیمت بنزین در ۲۴ آبان شروع شد و در طول چهار روز، پرتلفاتترین اعتراضات خیابانی ضدحکومتی را در تاریخ جمهوری اسلامی رقم زد.
«به لولهها دینامیت بسته بودند»
بلافاصله پس از اعتراضات آبانماه، مقامهای رسمی ایران طیف گستردهای از اقدامات «تروریستی» را به معترضان نسبت دادند، هرچند اغلب اتهامات به میزانی عجیب بودند که حتی بعدها، در نشریات حکومتی ایران نیز تکرار نشدند.
«علی ربیعی» سخنگوی دولت، در ۲۹آبان۱۳۹۸ گفت: «به ما گفتند برخی اجازه تغییر شیفت در [پالایشگاه] عسلویه را نمیدهند و به برخی لولهها دینامیت بسته بودند.» او همچنین از «محمدجواد آذری جهرمی»، وزیر ارتباطات نقل کرد که معترضان «میخواستند خط تلفن اصفهان را قطع کنند.»
در ۳۰ آبان، «سالار آبنوش»، فرمانده عملیات سازمان بسیج، اعتراضات را «جنگ جهانی تمامعیاری علیه نظام و انقلاب» توصیف کرد و مدعی شد: «فتنهگران کشتار نصف ایران را در نظر گرفته بودند.» این فرمانده تا به آنجا پیش رفت که گفت: «برای اولین بار با هماهنگی و سازماندهی خاصی مواجهه شده بودیم بهطوریکه کیفهایی داشتند که وسایل آنها را تابهحال ندیده بودیم. [مثلا] هوابرشها و قیچیهایی که سختترین قفلها را میبریدند و هرجا که وارد میشدند بلافاصله آتش زده و غارت میکردند.»
در همان روز، «حسامالدین آشنا»، مشاور رییسجمهور اعتراضات را با عملیات نظامی مجاهدین خلق در پایان جنگ مقایسه کرد: «خیال کردند عملیات فروغ جاودان ۲ را کلید زدهاند ولی حالا بهخوبی فهمیدند که درواقع عملیات مرصاد ۲ کلید خورده است.» فروغ جاویدان نام نبردی است که توسط سازمان مجاهدین خلق طرحریزی شد و در اواخر جنگ ایران و عراق بین مجاهدین خلق و جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت. عملیات مرصاد پاتک نیروهای جمهوری اسلامی در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان است.
اول آذر، «علی فدوی» جانشین فرمانده کل سپاه، بدون توضیح بیشتر فضای اعتراضها را به عملیات «کربلای ۴» تشبیه کرد که بزرگترین شکست نظامی ایران در دوران جنگ با عراق بود، با ذکر اینکه نیروهای حکومتی برای مقابله با اعتراضات «۴۸ ساعت جنگ کردهاند.»
«عبدالرضا رحمانیفضلی»، وزیر کشور در ۵ آذر گفت نیروهای انتظامی در جریان اعتراضات با «لشکر قمهکشان و مسلحان» روبهرو بوده و تعریف کرد: «ما با هستههای چهار و پنج نفره مواجه شدیم که در آن گروهها یک خانم حضور داشت و با کوکتل مولوتف، قمه و سلاح سرد حملاتی انجام دادند ... همه زیرساختهای اصلی کشور ازجمله بزرگراهها و جادههای اصلی را نشانه رفتند.»
چنین ادعاهایی، مشابه نگاه آیتالله «علی خامنهای» به اعتراضات آبان بود. او ازجمله در ۶ آذر، این اعتراضات را «حرکت تخریب، شرارت و آدمکشی» و «یک توطئه عمیق وسیع بسیار خطرناک» توصیف کرد که «آنهمه پول خرج آن شده بود.»
نقش «آمریکا، اسرائیل، عربستان، فرانسه» و اتباع «آلمانی، ترک، افغان و دانمارکی»
رسانهها و مقامهای حکومتی ایران، از ابتدای اعتراضها، شرکتکنندگان در اعتراضات را به نیروهای خارجی متصل دانستند. رویهای که سپس، به مبنای «اعترافگیری» از بسیاری از دستگیرشدگان تبدیل شد.
در ۲۷ آبان، سپاه پاسداران با صدور بیانیهای معترضان را به آمریکا وابسته دانست و مقامهای آمریکایی را «سرشبکه شرارت و کینهتوزی ضد ایران» معرفی کرد. روزنامه کیهان در ۲۸ آبان نوشت برخی از بازداشتشدگان در «اعترافات» خود گفتهاند: «قرار بود اگر شناسایی شدیم با سرپلها تماس بگیریم تا از کشور خارج بشویم و چنانچه شناسایی نشدیم، مبالغی دریافت کنیم و برای آشوبهای بعدی آماده باشیم.»
سالار آبنوش در ۳۰ آبان از تشکیل «ائتلاف شیاطین به معنای واقعی» خبر داد که شامل «صهیونیستها و آمریکا و عربستان» میشد. او همچنین اعلام کرد که «در بازجوییها اطلاعات زیادی بهدستآمده» و وعده داد که «اطلاعات تکمیلی پس از اعترافات اعلام خواهد شد.»