در سال
۱۶۸۰ میلادی، ژان باپتیست کُلبر؛ وزیر مالیۀ فرانسه، در دیداری، از بازرگانان فرانسوی پرسید که دولت فرانسه چگونه میتواند به آنها کمک کند تا کسبوکارشان رونق گیرد.
لو ژانر، بازرگانی که هیأت بازرگانان را در آن دیدار نمایندگی میکرد، به جای درخواست امتیازها و حمایتهای دولتی، به وزیر پاسخ داد:
Laissez-nous faire
بگذار کارمان را بکنیم
این پاسخ لو ژانر، بعدها اساسِ اقتصاد آزاد شد:
بگذار کارمان را بکنیم. این داستانِ تولد لسهفر بود. کنشگری بدون کنش، بزرگترین هنر یک حکومت است.از همین رو میگویند؛ اقتصاد دستورنامه چه باید کردها نیست، منش چه نباید کردهاست.
بلندنظری میطلبد که حاکمان یک کشور به خودشان بقبولانند که مفیدترین کنش آنها، بیکنشی است. برخی آن را انفعال مینامند اما انفعال به مفهوم واکنشی رفتار کردن در مقابل کنشهای پیشروست در حالی که کنشگریِ بدون کنش، به مفهوم برچیدن قیود از دست و پای شهروندان است.
✅ @karkhone