نگارش کپی و تبلیغات زرد ؟!

مدتی پیش، صاحب یکی از بزرگ‌ترین کانال‌های تلگرامی حوزه امنیت، تبلیغ کلاس من را رد کرد. دلیلش این بود که آن را «زرد» تلقی کرد، هرچند با قوانین کانالش هیچ تضادی نداشت. هفته قبل هم دوستی پست من را ترجمه یک مطلب خارجی پنداشت و تعدد نوشته‌هایم باعث شد به اصالت آن‌ها شک کند.

این‌ها برایم یک تلنگر بود: چرا گاهی فعالیت‌هایم باعث واکنش منفی دیگران می‌شود؟

کمی عمیق‌تر که فکر کردم، دیدم ریشه کارم فقط علاقه به انتقال دانش و تجربه است. حجم زیاد نوشته‌ها و عمق مطالب هم نتیجه سال‌ها کار، تجربه در شاخه‌های مختلف امنیت و فناوری، و عادت به مطالعه مداوم است.

یاد کودکی‌ام افتادم؛ زمانی که عاشق روزنامه‌دیواری بودم. برایم فقط یک ترند نبود، بلکه فرصتی بود تا آموخته‌هایم را منتقل کنم. حتی توضیح شفاهی هم می‌دادم. امروز هم که می‌نویسم، همان حس شعف را تجربه می‌کنم. وقتی مطلبی را آموزش می‌دهم، انگار خودم بهتر می‌فهمم. وقتی کسی—حتی یک نفر—در هفته به من پیام تشکر می‌دهد، آرامشی عمیق پیدا می‌کنم، انگار باری را از دوش برداشته‌ام.
شاید ریشه این علاقه، به ۳۸ سال معلمی مادرم و عشق پدرم به مطالعه—حتی در آخرین ساعات زندگی—برگردد. من در خانواده‌ای بزرگ شدم که مطالعه، بخشی از روزمره بود. این باعث شد حجم مطالعه، آزمایش و تولید محتوای من بالا باشد.

در مورد تبلیغات هم نکته‌ای هست: شاید برای بعضی آزاردهنده باشد که چرا مدام از مزایای سنز یا CISSP می‌گویم. دلیلش ساده است: اصلاح کار و پیشرفت جامعه فقط با پیروی از بهترین روش‌ها و استانداردهای جهانی ممکن است. بنابراین سرفصل باید کامل و مدارک باید معتبر و آزمون‌محور باشند. احترام به علم و رعایت سلسله‌مراتب کاری، زیربنای اصلاح و پیشرفت است.
پس بله، من تبلیغ مدرک و دوره «اصل» می‌کنم. چون این بخشی از هدفم برای اصلاح جامعه است؛ باری که عده کمی به دوش می‌کشند.

دوستان واقعی کنارم می‌مانند و دیگران هم به راه خود می‌روند. عمر کوتاه است، کار بسیار، و عرصه خدمت باز. عشق به خواندن، یاد دادن و انتقال تجربه چیزی نیست که از من جدا شود.
تا عمر هست، می‌نویسم؛ امیدوارم حتی ذره‌ای سودمند باشد.
هر کس به راه خود
والسلام.


روزبه نوروزی
پایان مرداد ماه ۱۴۰۴ تهران