«
به نظر میرسد كه او سرزمینِ سرسبز و هوای مرطوبِ گیلان را در چمدان خود به انگلیس حمل كردهاست!». این جملهای است که
نادر نادرپور دربارهی
گلچین گیلانی میگوید. امشب خیلی اتفافی در
اینستاگرامام از او نوشتم که میتوانید
آن را هایلایتم بخوانید.
مجدالدین میرفخرایی، معروف به
گلچین گیلانی در ۱۲۸۸ در
رشت زاده و در
۱۳۵۱ در لندن درگذشت. او از سال ۱۳۱۲ که به فرانسه و لندن میرود، دیگر به ایران برنمیگردد. او شعر معروف
باران را در تابستان ۱۳۱۹ در لندن سرود و پساز سال ۱۳۲۲ در مجلهی
سخنِ استاد
ناتل خانلری برای نخستین بار در ایران چاپ و باعث شُهرت گلچينِ گیلانی شد. این شعر زیبا و خاطرهانگیز، نخستین شعر نوِ چاپشده در کتابهای درسی است؛ گرچه
اخوان آن را شعر نو نمیدانست و معتقد بود که «بحر طویل» است. پساز انقلاب هم این شعر در
فارسیِ چهارم ابتدایی چاپ میشد. این ترانهی زیبا به آهنگسازی استاد
بیژن کامکار و همخوانیِ گروه کُر، بهزیباییِ هرچه تمامتر اجرا شدهاست که در فیلم بالا میتوانید بشنوید و لذت ببرید. استاد
شفیعی کدکنی میگفت: «
من بارها با شعر گلچین گریستهام». یاد باران، یاد گیلان!
@REsearchers