‏این دو تصویر ظاهرا در فاصله کوتاهی از هم برداشته شده‌اند. تک درخت کهن، در شیب ملایم یک تپه در روستای لولو بخشِ سوسنِ شهرستانِ ایذه در استان خوزستان ایستاده بود و سد راه سیل بود و به قدر توانش مانع فرسایش خاک و بیش از همه منبع زیبایی این طبیعت بود،اما با حماقت، جهالت و طمع چند انسان دیگر نیست.
‎
ای کاش مردم جوامع محلی ارزش درخت و بلوط را درک می کردند، آنگاه خود مدعی این خائنین به محیط زیست می شدند.
کسانی که بلوط های سبز زاگرس را برای زغال بی ارزش می کُشند، برای زمین کشاورزی از بین می برند، برای باغ ویلا قلع و قمع می کنند..

ابن بلوط‌ها دهها گاه صدها سال را پشت می گذارند و تلخ و شیرین روزگار را می چشند و چه میدانند روزی به تبر جهالت و طمع بر زمین می افتند.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

Comments

Be the first to add a comment