«جوانانی را می‌بینیم که با کمک یکدیگر ماشین خریده و محلاتی را به عنوان پاتوق و گعده در نظر گرفته و ماشین خوابی می‌کنند. اینها جوانان شهرهای دیگری هستند که به دلیل نبود شغل به تهران می‌ْآیند و می‌بینیم که محلات تهران بین آنها تقسیم شده است و بچه‌های یک استان در یک محله و استان‌های دیگر در محلات دیگر جمع می‌شوند و در خودروهایشان می‌خوابند». این سخنان معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران بود که دیروز در تیرماه ۱۳۹۸ در دانشگاه صنعتی شریف ایراد شد.
.
مصطفی که ۲۰ ساله است و از یکی از استان‌های جنوب غربی کشور به تهران آمده است تا مسافرکشی کند، یکی از ماشین‌خواب‌هایی‌ست که عملا ناگزیر شد به تهران بیاید. در تهران در چند جایی مشغول بود اما از آنجا که سرپناهی نداشت شب همانجا می‌خوابید تا اینکه در نهایت مسافرکشی در تهران در یکی از تاکسی‌های اینترنتی را آغاز کرد و اکنون جای خواب او ماشینش شده است!
.
او زندگی ماشینی‌اش را ناشی از نداشتن جای خواب می‌داند و می‌گوید: «جای خواب نداشتم. شب‌ها داخل شهر می‌آمدم و خیابان در کنار مسجدی یا پارکی که سرویس بهداشتی دارد، شب‌ها در ماشین می‌خوابم . وسایل ابتدایی زندگی، گاز پیک‌نیک و پتو در صندوق عقب ماشین گذاشته‌ام و وقتی از کار خسته می‌شوم در داخل ماشین استراحت و حتی مطالعه می‌کنم».
.
مصطفی به مشکلات ماشین‌خوابی نیز می‌پردازد: «گاهی گشت نیروی انتظامی به سراغ ما می‌آید و وقتی مدارک ما را می‌بیند، ما را رها می‌کند. نمی‌توانیم جایی را اجاره کنیم، پول پیش می‌خواهند، فعلاً همه زندگی کار، خانه و حتی تفریح ما همین ماشین است. وی می‌گوید: شنیده‌ام قرار است با ماشین‌های نمره شهرستان که مسافر جابه‌جا می‌کنند، برخورد کنند؛ مگر ما کار خلافی می‌کنیم‌؟ با زحمت شبانه‌روزی کار می‌کنیم تا گذران زندگی کنیم و حالا هم قرار است نان ما را آجر کنند. اگر در شهرستان کار بود که در تهران آواره خیابان‌ها نمی‌شدیم».
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2Y6DTKt

@Tavaana_TavaanaTech