👆👆از کلاس اول تا سال های پایان دانشگاه، صدها کتاب خواندیم اما محض رضای خدا یک بار یکی نیامد به ما بگوید که چگونه کتاب بخوان. تکنیک هایی از سایت متمم و تجربه شخصی را تلفیق می کنم امید که مفید باشد.
1. با ذهن ناآرام کتاب بخوانید! از دیگران نپرسید که چه کتابی خوب است و یا این روزها چه کتابی روی بورس است. این غلط است. اول از همه از خودتان شروع کنید از خودتان بپرسید که سوالات و مسایل اصلی تان در زندگی چیست؟ مثلا ممکن است من مساله اصلی ام در زندگی، بهبود ارتباطات با خانواده ام باشد و شما مساله اصلی تان در زندگی افزایش مهارت مذاکره. بنابراین کتابی که برای من خوب است برای شما بی فایده و برعکس. ذهن ناآرام یعنی چه؟ یعنی اینکه ذهن وقتی با یک سوال روبرو می شود، یک چاله در آن پیدا می شود و تا آن چاله پر نشود آرام نمی گیرد. علت اینکه کتاب خواندن ملال آور می شود اینست که ربطی به چاله های ذهنی ما ندارد. اول سوراخ ایجاد کنید!
2. اول جنگل را ببینید بعد سراغ درختان بروید. معمولا ما بخش پیشگفتار و مقدمه و پشت جلد کتاب را جدی نمی گیریم. اما برای خواندن کتاب شما اول باید جغرافیای موضوع دست تان بیاید. یا اینکه تصویر از بالا یا Big Picture را درک کنید آنوقت خیلی راحت تر می توانید فصول، پاراگراف ها و مفاهیم را یاد بگیرید. خواندن خلاصه کتاب، معرفی نامه، توصیه نامه برای دیدن جنگل مفید است.
3. همیشه لازم نیست خواندن کتابی را که آغاز کرده اید به پایان ببرید. هر جا فکر کردید کتاب خوبی نیست و به سوالات شما (تجویز شماره 1) پاسخ نمی دهد، بزنید کنار و دنده عقب بگیرید. طی ۱۲ تا ۲۰ سال تحصیل، مجبور بودیم کتاب هایی را بخوانیم که دیگران ما را به خواندن آنها مجبور کرده اند. نیازی نیست تا ابد این رویه را ادامه دهیم.
4. همیشه لازم نیست خود کتاب را بخوانید. گاهی خلاصه کتاب هایي خوانده ام که بهتر از خود کتاب، جان کتاب را منتقل می کنند. برخی از کتاب ها (البته برخی از کتاب ها را) را می شود در دو صفحه خلاصه کرد، پس بهتر است قبل از خرید و خواندن کتاب توصیه شماره 2 را انجام دهید. یک موقع دیدید که همان خلاصه کتاب مساله شما را حل کرد، حتی بهتر از کتاب.
5. حواستان به سگ پاولف باشد! ما هم ممکن است مانند سگ پاولف شرطی بشویم. بسیاری از ما، مطالعه را نه با هدف افزایش آگاهی، بلکه برای فرار از مشکلات انتخاب میکنیم. زمانی که از دوست یا همسر یا مدیر خود دلگیریم، گوشه ای مینشینیم و کتاب ورق میزنیم. این در بلندمدت ما را شرطی میکند و ذهن ما عادت میکند که «کتاب»، «همراه لحظات تلخ زندگی» است.