سه فاز براندازی جمهوری اسلامی چیستند؟ شش دانگ حواستان جمع باشد و به دام طرح پالرمو و کودتای سپاه پاسداران نیفتید
فاز نخست براندازی: در عمل و با کمترین ریسک، قدرت اتحاد و همبستگی تان را یه یکدیگر نشان دادن و بدینگونه ترس را از خود و از دیگر براندازان دور کردن.
تاکتیک های فاز نخست چه می توانند باشند؟ - خاموش کردن ماشین هایتان در خیابانهای اصلی شهرهایتان و ایجاد ترافیکی سنگین، یک راه از نافرمانی های مدنی می باشد.
- تحریم خیابانها و مکانهای بسیار حساس شهرهایتان و نرفتن به آنجا، یک راه دیگر از نافرمانی های مدنی می باشد.
- خرید نکردن از بازارهای اصلی شهرهایتان و بایکوت آنها، یک راه از نافرمانی های مدنی می باشد.
- بکار گرفتن ورزشگاهها بعنوان تریبون براندازی
- راهپیمایی های میلیونی و مسالمت آمیز بسوی سفارتخانه های حامی جمهوری اسلامی و اعتراض به سیاست این کشورها.
اگر شما به این پنج پیشنهاد کم خطر اما بسیار موثر بالایی عمل کنید و با چشمان خود، قدرت اتحاد و همبستگی تان را ببینید، وارد فاز دوم می شویم.
فاز دوم براندازی: براه انداختن موج میلیونی. نرفتن به مدارس و دبیرستانها، نرفتن به دانشگاهها. با راه افتادن این موج میلیونی، کارگران، کشاورزان، کارمندان و بازنشستگان دیگر احساس تنهایی نخواهند کرد، قوت قلب خواهند گرفت و وارد میدان اعتصابات سرتاسری خواهند شد. دست در دست با بچه های دبستانی، دبیرستانی و دانشگاهی. دست در دست با بچه ها و فرزندان خودشان.
فاز سوم براندازی: براه انداختن فاز نخست و دوم، به نیروهای انتظامی و ارتش نشان می دهند که مردم راه برگشت ناپذیری را برای خود برگزیده اند. و این همان قوت قلبی خواهد بود که نیروهای مسلح مردمی به آن نیاز دارند.
آغاز و انجام فاز نخست و دوم = کاتالیزاتور برای پیوستن نیروهای انتظامی و ارتش به ملت.
تنها در هنگام نیاز و در هنگام بخطر افتادن جانتان، از خود و از هم میهنان برانداز تا پای جان پدافند (دفاع) کنید اما داوطلبانه دست به خشونت نزنید. به آتش سوزی پمپ بنزین ها و سوزاندن لاستیک ها نپردازید. و به آسیب دارایی هایی همگانی، مغازه ها و بانک ها نپردازید.
شش دانگ حواستان جمع باشد و به دام طرح پالرمو و کودتای سپاه پاسداران نیفتید
فاز نخست براندازی:
در عمل و با کمترین ریسک، قدرت اتحاد و همبستگی تان را یه یکدیگر نشان دادن و بدینگونه ترس را از خود و از دیگر براندازان دور کردن.
تاکتیک های فاز نخست چه می توانند باشند؟
- خاموش کردن ماشین هایتان در خیابانهای اصلی شهرهایتان و ایجاد ترافیکی سنگین، یک راه از نافرمانی های مدنی می باشد.
- تحریم خیابانها و مکانهای بسیار حساس شهرهایتان و نرفتن به آنجا، یک راه دیگر از نافرمانی های مدنی می باشد.
- خرید نکردن از بازارهای اصلی شهرهایتان و بایکوت آنها، یک راه از نافرمانی های مدنی می باشد.
- بکار گرفتن ورزشگاهها بعنوان تریبون براندازی
- راهپیمایی های میلیونی و مسالمت آمیز بسوی سفارتخانه های حامی جمهوری اسلامی و اعتراض به سیاست این کشورها.
اگر شما به این پنج پیشنهاد کم خطر اما بسیار موثر بالایی عمل کنید و با چشمان خود، قدرت اتحاد و همبستگی تان را ببینید، وارد فاز دوم می شویم.
فاز دوم براندازی:
براه انداختن موج میلیونی. نرفتن به مدارس و دبیرستانها، نرفتن به دانشگاهها. با راه افتادن این موج میلیونی، کارگران، کشاورزان، کارمندان و بازنشستگان دیگر احساس تنهایی نخواهند کرد، قوت قلب خواهند گرفت و وارد میدان اعتصابات سرتاسری خواهند شد. دست در دست با بچه های دبستانی، دبیرستانی و دانشگاهی. دست در دست با بچه ها و فرزندان خودشان.
فاز سوم براندازی:
براه انداختن فاز نخست و دوم، به نیروهای انتظامی و ارتش نشان می دهند که مردم راه برگشت ناپذیری را برای خود برگزیده اند. و این همان قوت قلبی خواهد بود که نیروهای مسلح مردمی به آن نیاز دارند.
آغاز و انجام فاز نخست و دوم = کاتالیزاتور برای پیوستن نیروهای انتظامی و ارتش به ملت.
تنها در هنگام نیاز و در هنگام بخطر افتادن جانتان، از خود و از هم میهنان برانداز تا پای جان پدافند (دفاع) کنید اما داوطلبانه دست به خشونت نزنید. به آتش سوزی پمپ بنزین ها و سوزاندن لاستیک ها نپردازید. و به آسیب دارایی هایی همگانی، مغازه ها و بانک ها نپردازید.