‏ منشور همبستگی ملی
‏«به نام آنکه جان را فکرت آموخت.‏
با درود به همه هموطنان عزیز و ‏گرامی با هر دین و مذهب و قومیت. درود بر هموطنانی که در ‏سال‌های ‏سیاه ‏استبداد، همه‌گونه فشار و سختی را تحمل کردند، و با درود ‏به همه جان‌باختگان راه آزادی و عزت ‏سرزمین‌مان ‏ایران.‏
‏ نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد‏ ‏ ‏ عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد‏
قبل از هر چیز باید بگویم که اصولی که در پی خواهد آمد، فقط نمونه و بخشی از یک منشور همبستگی ملی ‏است که می‌تواند محوری برای اتحاد همه‌ی نیروهای برانداز جمهوری اسلامی باشد. در فردای براندازی برای ‏تعیین نوع حکومت، مجلس مؤسسانی متشکل از نمایندگان احزاب مختلف و به انتخاب مردم، برای بحث و ‏بررسی پیرامون نوع حکومت و بُن‌مایه‌ی قانون اساسی آن، تشکیل خواهد شد و در نهایت تعیین نوع حکومت ‏طی رفراندومی، بانتخاب همه‌ی مردم خواهد بود. جلسات مجلس مؤسسان، علنی خواهد بود و در طی برگزاری ‏آن، همه‌ی رسانه‌ها موظفند و آزاد خواهند بود که درباره‌ی مزایا و معایب هر یک از انواع حکومت ‏روشنگری‌های لازم را برای مردم بعمل آورند.‏

هر یک انواع حکومت (اعم از جمهوری، پادشاهی و ...)، دو رکن اساسی خواهد داشت: رئیس نمادین کشور و ‏رئیس اجرایی (دولت). مثلاً؛
در حکومت جمهوری؛ رئیسِ کشور، رئیس‌جمهور و رئیسِ دولت، نخست وزیر و یا معاون اول رئیس‌جمهور ‏خواهد بود؛ ‏
و در حکومت پادشاهی؛ رئیس کشور، پادشاه و رئیس دولت، نخست وزیر خواهد بود.‏

اصول پیشنهادی منشور همبستگی ملی
در هر شکلی از حکومت که مورد انتخاب مردم باشد، اصول زیر باید در تدوین قانون اساسی‌اش مورد توجه قرار ‏گیرد:‏
‏✍️‌‎ ‎اصل 1- ‏«رياست نمادين کشور»، همچون سرود و پرچم ملی، در همه‌ی مجامع داخلی و خارجی معرف ‏جامعيت و ‏شاخصيت و قدرت همه جانبه‌ی ملت و يکپارچگی کشور و ملت است و همه‌ی تصميمات مقننه ‏و اجرائی و ‏قضائی کشور با امضای او (که حکم امضای ملت را دارد) قطعی می‌شود. اما او در روند ‏شکل‌گيری اين ‏تصميمات دخالتی ندارد و تنها بايد بتواند، با خودداری از امضای يک تصميم، بالاترين نهاد ‏قضائی کشور را ‏دعوت به داوری کند؛ و در آن صورت تسليم تصميم اين نهاد خواهد بود.‏
‏✍️ اصل 2- ‏ محتوای حکومت در قانون اساسی ‏متبلور است که باید مبتنی بر سه اصل: آزادی، عدالت و ‌‏مردم‌سالاری باشد. هیچ ‏قانونی نمی‌تواند و نباید بر این سه اصل محدودیت اعمال کند.‏ هیچ اصلی از ‏اصول قانون اساسی نباید با اعلامیه جهانی حقوق ‏بشر مغایرت داشته باشد.‏
‏✍️ اصل 3- ‏ دین و مذهب: در قانون اساسی هیچ دین و مذهبی به رسمیت شناخته نمی‌شود و تمامی ادیان ‏و مذاهب توسط ‏مردم کشورمان مورد احترام قرار ‏خواهند گرفت (1)‏. مطابق اعلامیه جهانی ‏حقوق بشر، همه ‏افراد در انتخاب دین آزادند و هیچکس را نمی توان به ‏پذیرش دینی ‏مجبور کرد و یا ‏از پذیرش آن منع ‏کرد. ‏
‏✍️ اصل 4- ‌‏آزادی بیان بدون هیچ قید و شرطی وجود خواهد داشت و ‏یکی از اصول مهم قانون اساسی آینده ‏ایران خواهد بود. خط قرمزِ ‏آزادی بیان، اهانت و ناسزاگویی به اشخاص است که البته اهانت و ‏ناسزاگویی، ‏در ‏فرهنگ اصیل ایرانی وجود ‏ندارد و از اخلاق انسانی ‏نیز به دور است‏ (2)‏.‏
‏✍️ اصل 5- ‏ سیاست خارجی کشور مبتنی بر دوستی و روابط سیاسی ‏عادلانه، با همه‌ی کشورهای جهان، با ‏در نظر گرفتن منافع ملی ایران خواهد بود.‏
‏✍️ اصل 6- ‏ عدالت و برابری: همه درآمدها و بودجه‌ی کشور باید بطور ‏عادلانه(3) ‏ صرف تامین رفاه و امنیت ‏مردم ‏ایران شود. ‏
‏✍️ اصل 7- ‏ دادگستری: قوه قضائیه یا دادگستری؛ قوه‌ی کاملاً مستقلی است که زیر ‏نظر دیوانعالی ‏دادگستری، که از ‏قاضیان با سابقه و خوشنام ‌‏تشکیل شده، اداره می‌شود.‏
‏✍️ اصل 8- ‏ در قانون اساسیِ آینده، باید لغو مجازات اعدام مد نظر قرار ‏گیرد. زیرا، جانی را خداوند به ‏بنده‌اش ‏عطا کرده، ‏هیچکس ‏حق ندارد آن را بگیرد.» ‏

AlipoorIman@yahoo.com
هشتم بهمن ۱۳۹۷‏

Comments

Be the first to add a comment