مشک آهو چیست؟ در بخش زیرین شکم آهوی خُتن نر، کیسه یا غدهای در حدفاصل بین ناف و دستگاه تناسلی قرار دارد. در گذشته و روشهای سنتی، استخراج مشک به دو شیوه انجام میشد: روش طبیعی (بدون کشتن حیوان): وقتی کیسه غده در بدن آهوی نر کاملاً پر و بزرگ میشد، ایجاد خارشی شدید میکرد. آهو برای تسکین خارش، شکم خود را به تنه درختان یا صخرههای تیز میسائید. در اثر این اصطکاک، کیسه پاره شده و ماده ترشحشده روی سنگها میریخت که پس از خشک شدن در مجاورت هوا جمعآوری میشد. شکار حیوان: متأسفانه در بیشتر موارد، شکارچیان آهوی ختن را میکشتند، غده را کاملاً از شکم خارج کرده و آن را زیر نور آفتاب میخشکاندند تا ماده مایع/خمیری داخل آن به پودری تیره و معطر تبدیل شود.
اما در عطرهای امروزی به دو روش دیگر تامین میشود: مشک مصنوعی (آزمایشگاهی):دانشمندان ترکیبات مولکولی مشابه مشک را در آزمایشگاه بازسازی کردهاند که بخش اعظم عطرهای مدرن از این نوع هستند. مشک گیاهی: اسانس برخی گیاهان مانند دانه پنیرک، سنبل ختایی یا کرفس وحشی که رایحهای بسیار نزدیک به مشک دارند استخراج و استفاده میشود.