یک ضرب المثل قدیمی
میگوید :
آنچه شیران را کند
روبه مزاج
احتیاج است
...
پرسشی که بوجود می آید
چرایی آن می باشد
اما چگونگی آن هم
اهمیت فراوانی دارد
اما مسئله اینجاست
که پرداختن به چگونگیها
تمام وکمال به مشکل میپردازد
و مسئله را حتی طرح نمیکند
اما همین کافیست که
یک انسان بپرسد:
چرا ؟
و پاسخ قانع کننده را
دریافت کند
اما یک اصل اساسی
وجود دارد
برای رسیدن به چرایی آن
نباید سراغ کسی رفت
که تا شیر
روبه مزاج نشود
احتیاجاتش را برطرف نمیکند
بلکه باید
سراغ آنکسی رفت
که هویت را مچاله نمیکند
اگر کسی
مستقیم و یا غیر مستقیم
عرض حاجت کرد!
اینهمه را نوشتم
تا بگویم
چرا را از کسی که احتیاجش
روبه مزاجش کرده است
باید پرسید
اما قدرت و نفوذ و
...
هرگز اجازه آشنایی
با این واقعیت را
به کسی نمیدهد.
موضوع سیاپوستان
و اروپاییهایی
که نیاز به نیروی کار داشتند
تا آن آمریکا را تبدیل
به این آمریکا کنند
هیچ ارتباطی به تاریخ
خانها و رعایا
و طبقه! روحانیان! که واسطه
استمرار آن تا انقلاب سفید
بوده اند
ندارد
و در برابر آن
باید گفت
در دیزی باز است
حیای گربه کجا رفته است
و پس از آن به چراییها
بعنوان طبقه آزادیبخش
پرداخت
و نه چون آکادمیهای موجود
به استخدام گربه درآمد
تا بی حیایی گربه را
لیبرال جلوه دهد!
در آخر بسیار از تلاش روزنامه نگار ارشد
باید قدردانی کرد
چراکه نسبتا منصفانه
نور بر موضوع افکند.