عادي نبودن؛ دقیقا همین شکل است
«حال و هوای این چند روز تهران، شبیه فیلم «مهمان مامان» مهرجویی است؛ آنجا که ساکنان آن بیغوله همه همسایهها را بسیج کردند و به آب و آتش زدند تا بلکه یک شام آبرومند برای مهمان ناگهانی خود ترتیب بدهند. او آمد، خورد و رفت، اما آیا بعد از آن همه چیز درست شد؟ خرابی در و دیوارها از میان رفت؟ کار و بار اهالی خانه سامان گرفت؟ سوراخ جوراب مرد خانه رفو شد؟ راستی چه ساختید که حالا این همه نگران حضور موقت یک میهمان سرشناس هستید؟ ما برای کمتر از دو روز پذیرایی از رونالدو اینطور سرگیجه گرفتهایم و داریم به در و دیوار میزنیم، اما کشوری در همسایگیمان ترتیب اقامت دایمی او و اهل و عیالش را داده و نگران چیزی هم نیست. یک شیر پاک خوره پیدا میشود این فاصله بعید را برایمان توضیح بدهد؟
اگر فیلترینگ مایه آبروریزی است، اگر جا دارد تهران زیباتر شود، اگر استادیوم آزادی رنگ و روی تازه میخواهد، اگر فرودگاه باید خوشگل شود و رفتار مسوولان بهبود بیابد، پس چرا این اشکالات را برای ما ایرانیها رفع نمیکنید؟ کریس برای یک بازی فوتبال میآید و میرود، ما اما ساکنان ابدی این خانه پدری هستیم. آیا بخشی از این احترام و تقلا برای بهتر کردن اوضاع، حقمان نیست؟ رونالدو نیستیم، آدم که هستیم!
»
-ورزش مدیا-
🆔@ruralwomenissues