«امشب، شب من نبود، ولی این بخشی از مبارزبودنه! مسابقه از دستم دادم، ولی زندگی در جریانه. من قدردانم برای چیزهای زیادی توی زندگیم. و این سال، سال شگفتانگیزی برای من بود. نمیتونم صبر کنم تا برگردم خونه؛ پیش همسر و دو دختر زیبام. مثل همیشه ممنونم بابت حمایتها.»
اینها را تیلور -کشتیگیری که دیشب مغلوبِ حسن یزدانیِ ما شد- نوشته است. همین چندکلمه، جهانبینی او را بهطور تماموکمال نشان داده است. ما حتی اگر بازنده هم باشیم، باز هم زندگی در جریان است. مرام دنیا بر این است که گاهی ما را شگفتزده کند و گاهی هم برایمان شکست تدارک ببیند. بین این چند جمله، چیزی که توجهم را جلب کرد، اشتیاق او برای برگشت به خانه و دیدار همسر و دخترانش است.
همه آدمها بعد از شکست باید خانه و عزیزکردههایی داشته باشند که به آنها پناه ببرند و غم شکستشان را به فراموشی بسپارند. آدمها اگر پناهی بعد از شکست نداشته باشند، سیلِ غم، جهان را برمیدارد.
توییت*فاطمه بهروزفخر*
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾