| فردریک باستیا

یکی از به‌یادماندنی‌ترین طنزهای باستیا ویران‌سازی پایه‌های این باور حمایت‌گرایانه است که برقراری «تراز تجاری» ضررتا مطلوب است. باستيا می‌گوید که بازرگان فرانسوی کالاهایی به ارزش ۵۰ هزار دلار به آمریکا برده و فروخته و ۱۷ هزار دلار سود کرده و ۶۷ هزار دلار پنبه از آمریکا خریده و بعد آن را به فرانسه وارد کرده است. از آن‌جا که فرانسه به این ترتیب کالایی بیش از آن‌چه را که صادر کرده به درون مرزهای خود وارد کرده است، از تراز تجاری «نامطلوبی» رنج می‌برد. باستیا با کنایه می‌نویسد که شرایطی «مطلوب‌تر» زمانی پدید می‌آید که این بازرگان بکوشد معامله‌ای دیگر را هم در آمریکا انجام دهد، اما کشتی‌اش بعد از ترک بندر به خاطر وقوع توفان در دریا غرق شود. به این ترتیب اداره گمرک این بندر، صادراتی بیش از واردات را ثبت می‌کند و تراز تجاری بسیار مطلوبی به بار می‌نشیند. باستیا استدلال می‌کند که از آن‌جا که نمی‌توان روی درگرفتن توفان حساب کرد، بهترین سیاست این است که دولت را واداریم که همه کالاهای بازرگانان را وقتی از لنگرگاه‌های فرانسه حرکت می‌کنند، به دریا بریزد و به این سان، پیدایی «یک تراز تجاری مطلوب» را تضمین کند! این نوع نمایش نبوغ ادبی است که هنری هازلیت را یک سده بعد از مرگ باستیا واداشت که ردای فروافتاده او را دوباره از زمین برگیرد.

✅ @karkhone