می‌گفت: «خیلی وقته دلم برای کسی تنگ نمی‌شه.» می‌گفت: «نمی‌دونی در دلتنگ نشدن چه آرامشی هست.» می‌گفت: «و خوش‌حالم». اما قشنگ معلوم بود برای خودِ «دلتنگی» دلتنگ است. نشانه‌ای آشکار و انکارناپذیر به میل و بی‌میلیِ هم‌زمان به «دیگران»: در لحنش «انکار» بود، در صورتش «اشتیاق و اندوه».
#ابراهیم_سلطانی

@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment