۱. حتمن خوانده‌اید و می‌دانید که در وقایع مشروطه وقتی روس‌ها می‌خواستند ثقه‌الاسلام و چند تن دیگر را به دار بیاویزند محرم بود و دسته‌جات عزاداری و قمه‌زنی به راه، پیکی دوید که خانه خراب‌ها چرا قمه را بر خود می‌زنید بر دشمن بزنید. برخود زدند و دشمن ثقه‌شان را دار زد.

۲. ترکان نوحه‌ای دارند که به وقت شور حسینی فریادش می‌زنند: «کاش او گون بو دم‌ده اولاییدیم کربلاده اولاییدیم نینواده»
همیشه کربلا را جایی مثل جنوب ایران تصور کرده‌ام آن نخل‌ها و نیزارها، آتش هم که بوده است.

۳. خیلی سال پیش که تلویزیون ایران را نگاه می‌کردم صدایی پخش می‌کرد از مطهری که روایتی می‌گفت از وقایع حکومت امام اول که خلخال از پای زنی یهود برده‌اند و صدای امام درآمده است که در مملکت اسلامی خلخال از پای زنی ببرند اگر از غصه بمیریم رواست.

۴. امام اول شیعیان دید که ورق جامعه چرخیده و او را نمی‌خواهند بیست و پنج سال رفت و سراغی از سیاست و حکومت نگرفت تا به قول راویان مردم رفتند سراغش.

۵. باز می‌دانیم که امام اول شیعیان درباره‌ی قاتلش چه سفارش‌ها که نکرد. مبادا او را مثله کنید. اگر مردم تنها یک ضربه بزنید.

۶. پیامبر اسلام بعد از فتح مکه خانه‌ی بزرگترین دشمنش، ابوسفیان، را خانه‌ی امن قرار داد.

۷. در آخرین حج اگر اشتباه نکنم پیامبر اسلام مردم را جمع کرد که هرکس حقی به گردن من دارد بگوید. عربی بلند شد که فلان‌وقت خیزرانت یا تازیانه‌ات به من خورد. پیامبر گفت: بگیر و بزن تا حقت به گردنم نماند.

۸. همین مقدار برای باورمندان کفایت است تا بسنجند و بدانند مگر از کسانی باشند که خدا بر چشم و گوش و قلبشان مهر زده باشد تا نبینند و نفهمند.
و به یاد داشته باشیم که پیامبر اسلام درباره‌ی مردم گفته است:
لایجمعهم علی ضلاله: بر باطل و گمراهی جمع نمی‌شوند.