♦️محمد آزاد، ۵۷ ساله، نزدیک به سه دهه است که نامه‌ها و بسته‌های مردم را به مقصد می‌رساند، مسیری که از منطقه ۱۱ تهران آغاز شد و حالا حدود پنج سال است در خیابان‌های نوشهر، در استان مازندران، ادامه دارد. ابزار کار او یک دوچرخه قدیمی ۲۸ چینی است که دو خرجین در دو طرف آن قرار دارد، دو خرجینی که هر روز با مرسوله‌های پستی پر می‌شوند.

روز کاری آقای آزاد معمولا از ساعت ۶ تا ۷ صبح، در اداره پست آغاز می‌شود. او ابتدا مرسوله‌های مربوط به محدوده کاری خود را جدا و دسته‌بندی می‌کند، آنها را روی دوچرخه می‌گذارد و راهی خیابان‌های نوشهر می‌شود. پس از توزیع محموله نخست، دوباره به اداره بازمی‌گردد، مرسوله‌های باقی‌مانده را تحویل می‌گیرد و مسیرش را ادامه می‌دهد، روندی که معمولا تا ساعت ۳ یا ۴ بعدازظهر طول می‌کشد.

برای پستچی‌ها، باران و سرمای زمستان یا گرمای شدید تابستان، بخشی از شرایط روزمره کار است. ساعت‌ها رکاب زدن یا پیاده‌روی، حمل مرسوله‌ها و رفت‌وآمد مداوم در خیابان‌ها، فشار جسمی این شغل را افزایش می‌دهد.

@indypersian