🌐روایتهای غمگین «شاد»«گزارش روزنامهی شرق از مشکلات نرمافزار شاد برای دانشآموزان مناطق محروم و سکونتگاههای فقیرنشین»عبید ملکرئیسی، سرباز معلم در استان #سیستان_و_بلوچستان:
🔻حداقل شش دانشآموز من به همین دلیل، ترک تحصیل کردهاند.🔻بحث ما اول اینترنت است و بعد سراغ اپلیکیشن شاد برویم، استان سیستان وبلوچستان دو میلیون و ۸۰۰ هزار نفر جمعیت دارد که حدود ۵۱ درصد استان ما روستانشین است و
مطابق آمار وزارت ارتباطات، فقط پنج درصد از روستاها به شبکههای مخابراتی دسترسی دارند.🔻نه شبکه اینترنت وجود دارد و نه صداوسیما. دانش آموزان حتی برای دیدن برنامه های شبکه آموزش هم مشکل دارند.
مطابق آمار خود مدیرکل آموزشوپرورش استان، حدود ۳۰۰ روستا به شبکه های صداوسیما دسترسی ندارند.🔻من برای دانشآموزانم مجبور شدم تدریس خانه به خانه انجام دهم.
🔻خانوادهی این کودکان گفتند که دیگر تحصیل برای آنها فایده ندارد. میشود برای بچههای راهنمایی و دبیرستان که خواندن و نوشتن بلد هستند فکری کرد، اما هیچکس فکر نمیکند چه بر سر دانشآموزان ابتدایی خواهد آمد.
عسل نعمتاللهزاده، مسئول بخش آموزش #جمعیت_امام_علی:
🔻قبل از شاد، آموزش را روی روبیکا برده بودند و بچهها نتوانستند با روبیکا کار کنند و نوبت به شاد رسید. مشکل اینجاست برای بچههای این مناطق روبیکا و شاد فرقی ندارد،
آنها اصلا دسترسی به گوشی که هیچ، حتی تلویزیون ندارند تا آموزش را از طریق برنامههای شبکهی آموزش دنبال کنند و عملا بچههای ما از چرخهی آموزش خارج شدند.🔻این تصمیمات برای همه افراد اجتماع نیست و تصمیمی گرفته شده که همه اقشار در آن دیده نشدند.
b2n.ir/553080💢گزارش هایی درباره دردسرهای استفاده از شبکه شاد برای دانش آموزان و معلمان منتشر شده که نشان می دهد عدالت آموزشی یکی از نکاتی است که طراحان «شاد» توجه چندانی به آن نکرده اند. گزارشهایی از دسترسی نداشتن حدود ۳۵ تا ۴۵ درصد دانشآموزان یک استان محروم نشان میدهد بخش کارشناسی آموزشوپرورش نتوانسته در طراحی خود، تفاوتهای ساختاری و طبقاتی در گسترهی کشوری مانند ایران را لحاظ کند.
📌گزارش کامل روزنامهی شرق را در لینک زیر بخوانید:➡️ magiran.com/article/4037272🆔 @imamalisociety