⭕️«چارو» با نوای همبونه؛ جشن گرفتن آیین کهن سفالگری زنان♦️در روستای تاریخی بهده در غرب استان هرمزگان، اهالی گرد هم آمدند تا سنت قدیمی کوزهپختن را با موسیقی، رقص دستمال، بازیهای محلی و مرور خاطرههای گذشته در جشنواره دو روزه «چارو» جشن بگیرند.
بهده، مرکز دهستان مهرگان در شهرستان پارسیان، حدود دو هزار نفر جمعیت دارد و از روستاهای قدیمی غرب هرمزگان است. «چارو» با دانش بومی ساخت و پرداخت سفال به دست زنان و استفاده از مصالح سنتی مانند ساروج پیوند دارد.
آمادهسازی جشن از یک روز پیش آغاز میشود. مردم و برگزارکنندگان گل و مواد لازم برای سفالگری را گرد میآورند و پس از آمادهسازی و ترکیب مواد، کوزهها را به شیوه سنتی شکل میدهند. سپس ظرفها را در کوره روباز میچینند تا با حرارت آتش پخته شوند.
در کنار پخت کوزهها، صدای موسیقی محلی و نوای همبونه، از سازهای بادی شناختهشده جنوب ایران، فضای جشن را پر میکند. رقص دستمال و بازیهای سنتی نیز بخشی از برنامه است.
یکی از جلوههای جالب فرهنگ محلی در این مراسم، عروسک دستساز جنوبی «بیگبرقصون» است؛ عروسکی که در گذشته در جشنهای عروسی از آن بهعنوان رقصنده استفاده میکردند. با کشیدن نخهای داخل عروسک میتوان آن را به حرکت درآورد و اصطلاحا رقصاند.
برگزاری جشنهای گروهی در زمان برداشت محصول، در بسیاری از مناطق ایران سابقهای طولانی دارد.
همزمانی جشنواره چارو با روزهای برگزاری جشن باستانی مهرگان نیز تصادف جالبی است؛ بهویژه آنکه بهده در دهستانی به همین نام قرار دارد.
@indypersian