چند ماه قبل بود که در مراسم استقبال و خوشامد گوئی به چند صد نفر از کارکنان جدید الاستخدام یک سازمان بزرگ حضور داشتم و چند دقیقه ای صحبت کردم. لابلای حرف هایم به جوانانی که مخاطبم بودند راهنمائی هایی کردم که فکر می کردم آنها را در راهی که آن روز آغاز می کردند موفق تر می کند. از جمله گفتم اگر در روزها یا هفته های اول کار متوجه شدید راه را اشتباه آمده اید و شغل تان را اشتباه انتخاب کرده اید معطل نکنید ومنتظر و منفعل نمانید. مرور زمان چیزی را عوض نمی کند و فقط ما را در مسیر نادرست آنقدر جلو می برد که جرات برگشتن و از نو شروع کردن را از دست می دهیم. شاید بعضی مدیران سازمان حرفم را نپسندیدند زیرا برای استخدام این کارکنان وقت و انرژی زیادی صرف کرده بودند و شاید آنها هم نمی خواستند یا نمی توانستند اگر اشتباهی کرده وانتخاب نادرستی داشته اند آن را بپذیرند و تغییر دهند!! بعضی نشانه ها که ما کارمان را درست انتخاب نکرده ایم: از کارمان لذت نمی بریم. کار به ما انرژی نمی دهد. ذوق و شوق نداریم. خوشحال نیستیم. شبیه همکارانمان، بویژه آنها که موفق ترند، نیستیم. کار و مهارت های آن را زود و خوب یاد نمی گیریم. منتظریم که ساعت کار تمام شود. زود و زیاد خسته می شویم. در کار، پیشرفت و حرکت مشهود رو به جلو نداریم. صبح ها با کسالت و بی میلی سر کار حاضر می شویم و عصرها با عجله محل کار را ترک می کنیم تا به جائی برویم و کاری بکنیم که دوستش داریم. به دوستانمان توصیه نمی کنیم که همکارمان شوند. گاهی مردد و پشیمان می شویم و به انتخابی که داشته ایم تردید می کنیم. به دوستانمان که شغل و موقعیت شغلی دیگری دارند غبطه می خوریم یا حسودی می کنیم. مراقب باشیم که تصمیم مهم " انتخاب شغل " را درست بگیریم. به قول مارکوس باکینگهام : "هر چه بیشتر ماندن در شغل و نقشی که آن را دوست ندارید شما را کمتر به موفقیت می رساند."