'وقتی هنوز به سی سالگی نرسیده‌ای همه پا روی دمت می‌گذارند و دائم ناله می‌کنی که چه دنیای کثیفی است. اما وقتی این مرز را رد کردی، دیگر کسی به سراغت نمی‌آید و تازه می‌فهمی چقدر به آن پاهای روی دم نیاز داشته‌ای. ولی دیگر دیر شده؛ پسر که نیستی، پدر هم نیستی، خیلی که سعی کنی شوهر هم نمی‌توانی باشی هر چند که شوهر باشی. پس ترجیح می‌دهی فیلسوف باشی، شاید هم شاعر یا مکانیکی، حسابداری، چیزی. بیشتر از هر زمان دیگری به چیزی بودن نیاز داری چون تازه همه‌ی آن چیزهایی را که بوده‌ای از دست داده‌ای.'
مردم عادی زندگی معمولی
مهدی فاتحی

این کتاب را می‌توانید از کتابفروشی نشر هفت اقلیم تهیه کنید