✳️ نوزادی درون سبد و شناور در رودخانه
✍ یونس پیرزاده
❇️ قسمت : دوم ( پایانی )
🔹نوزاد چهارم: کارنا
داستان «کارنا» در مهابهاراتا، یکی از حماسه‌های سانسکریت از شبه قاره هند روایت می‌شود.
طبق افسانه، در سرزمین هندوستان پادشاهی به نام شوراسنا وجود داشت که یک دختر جوان زیبا به نام پریتا (که بعداً کونتی نام گرفت) داشت. یک ریشی (مرد عارف) به نام دورواسا برای اقامتی طولانی از پادشاه دیدن کرد و به عنوان میهمان وارد کاخ او شد. شاه از دخترش می خواهد تا اطمینان حاصل کند که اقامت مرد عارف راحت است. دختر نهایت مهمان نوازی را به جا می آورد. مرد عارف به عنوان قدردانی و تشکر، مانترا ( کلمات مقدس) خاصی به او آموزش می دهد و به او می گوید که با خواندن این مانترا می تواند از هر خدایی که می خواهد صاحب فرزند شود.
پریتای نوجوان کنجکاو شده، فکر کرد که آیا این مانترا واقعاً کار می‌کند یا خیر و با طلوع خورشید یک روز صبح، مانترا را آغاز کرد که از طریق آن می‌توانست از هر خدایی که بخواهد تا پسری برای او فراهم کند. او سوریا (خدای خورشید) را صدا کرد. خدای خورشید دختر دوشیزه را باردار کرد.
از آنجایی که دختر هنوز ازدواج نکرده بود از روی شرمساری کودک را در صندوقچه محکمی گذاشته و در رودخانه به دست سرنوشت سپرد.
همسر یک ارابه سوار، صندوقچه را در رود گنگ مشاهده کرده و آن را برداشته و کودک را به فرزندی خودشان پذیرفته و نام او را «کارنا» می گذارند.
کودک با رنج و سختی بزرگ می شود اما پس از آنکه سر راهی بودن خود را می فهمد به مدرسه هنرهای رزمی رفته و به یک جنگجو تبدیل می شود.
پس از ماجراهایی او توسط مادرش شناخته شده و شاهزاده هند می شود.
نوشتن کتاب حماسه ماهابهارات 400 سال پیش از میلاد مسیح پایان یافته است.
👈🏿اصل داستان چیست؟
- مادری مرتکب گناهی شده و بر خلاف عرف جامعه باردار شده است. (مادر سارگون راهبه بوده و مادر داراب با پدرش آمیزش کرده و مادر کارنا دوشیزه است)
- برای فرار از شرم تولید فرزند، آن را در صندوقچه ای گذاشته و در رودخانه به دست سرنوشت می سپارند.
- مرد یا زنی که به اقتضای شغل خود با رودخانه سر و کارد دارد (آککی که ساقی و آبکش است و گازر که شغل شستن لباس ها را دارد و یا همسر یک ارابه ران) کودک را در رود پیدا کرده و به فرزندی می پذیرند.
- کودک بزرگ شده و به ارتش پیوسته و پس از یک سری رشادت ها به مقام پادشاهی می رسد.
به نظر من ، هر سه داستان بعدی، از زندگی سارگون الگوبرداری شده و با توجه به محیط هر ملتی، بومی سازی و شاخ برگ داده شده اند.
در این بین ایرانیان در کپی برداری از داستان زندگی سارگن بزرگ، منطق روایی را بسیار بهتر از یهودیان و هندی ها رعایت کرده اند.
👈🏿منبع:
- کتاب مقدس تورات
- قرآن ، سوره قصص
- شاهنامه ، داستان داراب
- کتاب اول مهابهارات
- لوح های سومری مربوط به زندگی سارگون (به عنوان نمونه: کتاب تاریخ و تمدن بین‌النهرین، جلد اول، تاریخ سیاسی، نوشته یوسف مجیدزاده)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍ یونس پیرزاده
❇️ قسمت : دوم ( پایانی )
🔹نوزاد چهارم: کارنا
داستان «کارنا» در مهابهاراتا، یکی از حماسه‌های سانسکریت از شبه قاره هند روایت می‌شود.
طبق افسانه، در سرزمین هندوستان پادشاهی به نام شوراسنا وجود داشت که یک دختر جوان زیبا به نام پریتا (که بعداً کونتی نام گرفت) داشت. یک ریشی (مرد عارف) به نام دورواسا برای اقامتی طولانی از پادشاه دیدن کرد و به عنوان میهمان وارد کاخ او شد. شاه از دخترش می خواهد تا اطمینان حاصل کند که اقامت مرد عارف راحت است. دختر نهایت مهمان نوازی را به جا می آورد. مرد عارف به عنوان قدردانی و تشکر، مانترا ( کلمات مقدس) خاصی به او آموزش می دهد و به او می گوید که با خواندن این مانترا می تواند از هر خدایی که می خواهد صاحب فرزند شود.
پریتای نوجوان کنجکاو شده، فکر کرد که آیا این مانترا واقعاً کار می‌کند یا خیر و با طلوع خورشید یک روز صبح، مانترا را آغاز کرد که از طریق آن می‌توانست از هر خدایی که بخواهد تا پسری برای او فراهم کند. او سوریا (خدای خورشید) را صدا کرد. خدای خورشید دختر دوشیزه را باردار کرد.
از آنجایی که دختر هنوز ازدواج نکرده بود از روی شرمساری کودک را در صندوقچه محکمی گذاشته و در رودخانه به دست سرنوشت سپرد.
همسر یک ارابه سوار، صندوقچه را در رود گنگ مشاهده کرده و آن را برداشته و کودک را به فرزندی خودشان پذیرفته و نام او را «کارنا» می گذارند.
کودک با رنج و سختی بزرگ می شود اما پس از آنکه سر راهی بودن خود را می فهمد به مدرسه هنرهای رزمی رفته و به یک جنگجو تبدیل می شود.
پس از ماجراهایی او توسط مادرش شناخته شده و شاهزاده هند می شود.
نوشتن کتاب حماسه ماهابهارات 400 سال پیش از میلاد مسیح پایان یافته است.
👈🏿اصل داستان چیست؟
- مادری مرتکب گناهی شده و بر خلاف عرف جامعه باردار شده است. (مادر سارگون راهبه بوده و مادر داراب با پدرش آمیزش کرده و مادر کارنا دوشیزه است)
- برای فرار از شرم تولید فرزند، آن را در صندوقچه ای گذاشته و در رودخانه به دست سرنوشت می سپارند.
- مرد یا زنی که به اقتضای شغل خود با رودخانه سر و کارد دارد (آککی که ساقی و آبکش است و گازر که شغل شستن لباس ها را دارد و یا همسر یک ارابه ران) کودک را در رود پیدا کرده و به فرزندی می پذیرند.
- کودک بزرگ شده و به ارتش پیوسته و پس از یک سری رشادت ها به مقام پادشاهی می رسد.
به نظر من ، هر سه داستان بعدی، از زندگی سارگون الگوبرداری شده و با توجه به محیط هر ملتی، بومی سازی و شاخ برگ داده شده اند.
در این بین ایرانیان در کپی برداری از داستان زندگی سارگن بزرگ، منطق روایی را بسیار بهتر از یهودیان و هندی ها رعایت کرده اند.
👈🏿منبع:
- کتاب مقدس تورات
- قرآن ، سوره قصص
- شاهنامه ، داستان داراب
- کتاب اول مهابهارات
- لوح های سومری مربوط به زندگی سارگون (به عنوان نمونه: کتاب تاریخ و تمدن بین‌النهرین، جلد اول، تاریخ سیاسی، نوشته یوسف مجیدزاده)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment