«خُنُک در جَهان مرد‌ِ پیمانْ‌مَنِش
که پاکی و شرم است پیراهنِش
چو جانَش تَنَش را نگهبان بُوَد
همه زندگانیْش آسان بُوَد
بمانَد بدو رادی و راستی
نکوبد در ِکژّی و کاستی
هرآن چیز کان بهره‌ی تن بُوَد
روانش پس از مرگ روشن بُود
کسی کو بُوَد بر خِرَد پادشا
روان را ندارد به راه هوا
«زِ تو چَشم آهرمنان دور باد
دل و جان تو خانه‌ی سور باد»
#فردوسی_بزرگ
@flith