این چهره خامنهای به فاصله ۱۵ روز است. او در مخفیگاهی که موساد هم آدرسش را دارد پنهان شده است. از آنجا که سیستمهای حفاظتیاش نمیتوانند بسیاری از خطرات را ردیابی کنند؛ آب و غذا کم و با تردید میخورد، به داروهایش اطمینان ندارد، هوای تازه استنشاق نمیکند، امکان پیادهروی هم ندارد و خلاصه اینکه به هوای اتاقی که در آن قرار دارد هم شک دارد.
برای خامنهای ۸۶ ساله و هر فرد دیگری در این سن و سال، تحمل چنین شرایطی طاقتفرسا و کشنده است. او به احتمال فراوان وابسته به دارو و چکهای منظم و پیشرفته پزشکی است که حتی دستگاههای تعبیه شده پزشکی در مخفیگاهش هم برایش به سان یک بمب مخفی است.
او تا آخر عمرش در این مخفیگاه خواهند ماند و با حداقل امکانات زندگی، پزشکی و رفاهی و در حالی که تعداد اندکی در کنارش خواهد بود، غزل خداحافظی را خواهد سرود.
به گمانم موساد او را نخواهد کشت، بلکه بالای سر مخفیگاهش به قدری خواهد ایستاد تا در اتاقی تاریک و در تنهایی بمیرد.
او با بسیاری از منتقدانش چنین کرد و حالا به سرنوشتی گرفتار شد که با ناعدالتی برای بسیاری از بیگناهان در ایران رقم زد.