مصدق از آن شخصیت‌های شومی است که تمام خصلت‌های تباه و پوسیده یک ملت و یک فرهنگ را در خود جمع کرده و آن را حماسی و رمانتیک رنگ‌آمیزی می‌کنند.

«این تصویر واقعی مصدق و جنبش او است. سران جبهه‌ی ملی با نواب صفوی و فداییان اسلام جل۸سه می‌گذارند و برای قتل نخست وزیر رزم‌آرا، در اِزای اجرای احکام اسلامی پس از کسب قدرت توسط مصدق، توافق می‌کنند. یک‌سال پیش از آن باز هم فداییان اسلام با ترور عبدالحسین هژیر وزیر دربار، راه را برای ورود فراکسیون هشت‌نفره‌ی جبهه ملی به مجلس هموار کرده بودند. پس از نخست‌وزیری مصدق و ریاست مجلس کاشانی، خلیل طهماسبی قاتل رزم‌آرا را تصویب ماده‌ای در مجلس با سلام و صلوات از زندان آزاد می‌کنند و شخص مصدق هم با او دیدار کرده و دست تفقد بر سرش می‌کشد.
اما سوالی که پیش می‌آید آن است که چگونه بخش عمده افکار عمومی این اقدامات شرورانه و بدعت‌های خانمان‌سوز را تایید می‌کند؟ پاسخ را باید در غلبه موج کور و جنون‌آمیز بیگانه‌ستیزی در غائله‌ی نفت جستجو کرد. جامعه‌ای که در آن زمان میزان باسوادانش کمتر از پانزده...
@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment