خزانی
حالا به قطعیت می‌توان گفت گلوله‌هایی که سه سال پیش به مردم بی‌گناه کف خیابان شلیک کردند، یکی‌یکی کمانه کرد و به سر و چشم خودشان خورد.
آن‌هاییشان که مختصر عقلی دارند احتمالاً دریغ می‌خورند که کاش تابستان 1401 هم با بی‌حجابی بی‌حجاب‌ها مثل تابستان همین امسال کنار آمده بودند. اگر سه سال پیش آن وحشی‌گری‌های را نمی‌کردند، شکاف میان حاکمان و مردم به چنین عمق و وخامتی نمی‌رسید. و اگر ملّت با چنان نفرتی از این شبه‌دولت طلاق نگرفته بود، به این آسانی‌ها نمی‌شد خاک سایت‌های هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی را به توبره کشید. کاری که آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی کردند شبیه کاری نیست که یک دولت با یک دولت دیگر می‌کند. این نوع رفتار را معمولاً دولت‌ها با یک رژیم نامشروع فاقد پشتوانه مردمی انجام می‌دهند؛ رژیم منفوری که نه می‌تواند مردمش را برای جنگ بسیج کند، نه قادر به تظلم و دادخواهی در مجامع بین‌المللی است؛ رژیمی که ماهیتش را با عملکردش به همه نشان داده است: پاییز 1401 با کشتار مردم خودش و پاییز 1402 با جشن گرفتن کشتار هفت اکتبر.
البته از نظر غرب‌ستیزان دوآتشه و عشاق بمب اتم، وقایع پاییز 1401 هیچ ارتباطی با جنگ و مکانیسم ماشه ندارد. آن‌ها همچنان فکر می‌کنند حقیقت و حقانیت فقط از لوله توپ بیرون می‌آید. این امنیت‌اندیشان روان‌رنجور نمی‌توانند وضعیت ناامنی مطلقی را که برای خودشان ساخته‌اند باور کنند، بنابراین تا روز آخر عمر به پرت‌وپلا گفتن‌های میلیتاریستی ادامه خواهند داد. این بدبخت‌ها هیچوقت نخواهند فهمید که بازدارندگی برای حکومتی که از مردمش اعلام استقلال کرده باشد بی‌معنی است، ولو که روی زرّادخانه‌هایی مملو از انواع تسلیحات پیشرفته خوابیده باشد.
باری. نمی‌دانم فردا دلار چند خواهد بود و شاخص بورس تا کجا فرو خواهد ریخت. نمی‌دانم جان کندن این اهریمن محتضر خاورمیانه چقدر دیگر طول می‌کشد. و نمی‌دانم ایران آینده پادشاهی است یا جمهوری. هیچکدام از اینها دانستنی نیستند. چیزی که می‌شود دانست این است که اسم تروریست‌هایی که امروز روی خیابان‌های تهران است، خیلی زود فراموش خواهد شد. امّا آنچه تا همیشه به یاد می‌ماند اسم دختران و پسرانی است که حالا سه سال است زیر خاکند، ولی پاییزها مثل نرگسی که از یادش برده بودید از گوشه‌ای جوانه می‌زنند و صدای سکوتشان در گوش باغچه سوت می‌کشد: یاد آر ز شمع مرده، یاد آر...
https://t.me/AmirrezaAbdolii/
حالا به قطعیت می‌توان گفت گلوله‌هایی که سه سال پیش به مردم بی‌گناه کف خیابان شلیک کردند، یکی‌یکی کمانه کرد و به سر و چشم خودشان خورد.
آن‌هاییشان که مختصر عقلی دارند احتمالاً دریغ می‌خورند که کاش تابستان 1401 هم با بی‌حجابی بی‌حجاب‌ها مثل تابستان همین امسال کنار آمده بودند. اگر سه سال پیش آن وحشی‌گری‌های را نمی‌کردند، شکاف میان حاکمان و مردم به چنین عمق و وخامتی نمی‌رسید. و اگر ملّت با چنان نفرتی از این شبه‌دولت طلاق نگرفته بود، به این آسانی‌ها نمی‌شد خاک سایت‌های هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی را به توبره کشید. کاری که آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی کردند شبیه کاری نیست که یک دولت با یک دولت دیگر می‌کند. این نوع رفتار را معمولاً دولت‌ها با یک رژیم نامشروع فاقد پشتوانه مردمی انجام می‌دهند؛ رژیم منفوری که نه می‌تواند مردمش را برای جنگ بسیج کند، نه قادر به تظلم و دادخواهی در مجامع بین‌المللی است؛ رژیمی که ماهیتش را با عملکردش به همه نشان داده است: پاییز 1401 با کشتار مردم خودش و پاییز 1402 با جشن گرفتن کشتار هفت اکتبر.
البته از نظر غرب‌ستیزان دوآتشه و عشاق بمب اتم، وقایع پاییز 1401 هیچ ارتباطی با جنگ و مکانیسم ماشه ندارد. آن‌ها همچنان فکر می‌کنند حقیقت و حقانیت فقط از لوله توپ بیرون می‌آید. این امنیت‌اندیشان روان‌رنجور نمی‌توانند وضعیت ناامنی مطلقی را که برای خودشان ساخته‌اند باور کنند، بنابراین تا روز آخر عمر به پرت‌وپلا گفتن‌های میلیتاریستی ادامه خواهند داد. این بدبخت‌ها هیچوقت نخواهند فهمید که بازدارندگی برای حکومتی که از مردمش اعلام استقلال کرده باشد بی‌معنی است، ولو که روی زرّادخانه‌هایی مملو از انواع تسلیحات پیشرفته خوابیده باشد.
باری. نمی‌دانم فردا دلار چند خواهد بود و شاخص بورس تا کجا فرو خواهد ریخت. نمی‌دانم جان کندن این اهریمن محتضر خاورمیانه چقدر دیگر طول می‌کشد. و نمی‌دانم ایران آینده پادشاهی است یا جمهوری. هیچکدام از اینها دانستنی نیستند. چیزی که می‌شود دانست این است که اسم تروریست‌هایی که امروز روی خیابان‌های تهران است، خیلی زود فراموش خواهد شد. امّا آنچه تا همیشه به یاد می‌ماند اسم دختران و پسرانی است که حالا سه سال است زیر خاکند، ولی پاییزها مثل نرگسی که از یادش برده بودید از گوشه‌ای جوانه می‌زنند و صدای سکوتشان در گوش باغچه سوت می‌کشد: یاد آر ز شمع مرده، یاد آر...
https://t.me/AmirrezaAbdolii/
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment