مهشید امیرشاهی، روشن‌فکری که تنها ماند
شاید بشود گفت که او تنها روشن‌فکری بود که پیش از در رسیدن انقلاب اسلامی و سیطره‌ی اسلام انقلابی بر ایران علیه اسلام‌گرایان موضع گرفت و از شاپور بختیار حمایت کرد.
امیرشاهی در مورد نوشتن این مقاله که از معدود مقاله‌های او در حوزه‌‌ی سیاست است می‌گوید:
«من خودم می‌دانم چرا آن راهی را که رفتم، رفتم. برای اینکه اعتقاد راسخی به لائیسیته داشتم و دارم. همیشه در پی عدالت اجتماعی بودم و هستم. بسیار هم خوب می‌دانستم که آرمان‌ها و خواسته‌هایم برای وطنم، زادگاهم بدون جدایی دین از دولت و بدون عدالت اجتماعی میسر نیست. در مذهبی بودن انقلاب از ابتدا هم که نمی‌شد شک کرد. برای اینکه رهبرش، کارگردان‌هایش، نمادهایش، شعارهایش شکی در این مسئله باقی نمی‌گذاشت که در چه راهی دارد می‌رود. احتمال دارد بسیاری، یا مختصری، نمی‌دانم چگونه فکر می‌کردند که این راه دیگریست و در آن دموکراسی و این جور چیزها هست.من مطلقا و اصلا چنین چیزی را نمی‌دیدم. مسئله دیگری هم که درباره‌اش شکی نداشتم این است که ذات مذهب زورگو و تام گرا و انحصارطلب است و من این جور چیزها را برای مملکتم نمی‌خواستم.»
مهشید امیرشاهی پیش از انقلاب به نویسنده مطرحی تبدیل شد.
پس از انقلاب رمان‌های «در حضر» و «در سفر» و رمان چهار جلدی یا «چارپاره مادران و دختران» را به چاپ رساند.
هیچ‌کدام از آثار او پس از انقلاب در ایران اجازه انتشار پیدا نکردند.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2oSSv2q
#زنان
#مهشید_امیرشاهی
#جمهوری_اسلامی
#سانسور
@Tavaana_TavaanaTech
شاید بشود گفت که او تنها روشن‌فکری بود که پیش از در رسیدن انقلاب اسلامی و سیطره‌ی اسلام انقلابی بر ایران علیه اسلام‌گرایان موضع گرفت و از شاپور بختیار حمایت کرد.
امیرشاهی در مورد نوشتن این مقاله که از معدود مقاله‌های او در حوزه‌‌ی سیاست است می‌گوید:
«من خودم می‌دانم چرا آن راهی را که رفتم، رفتم. برای اینکه اعتقاد راسخی به لائیسیته داشتم و دارم. همیشه در پی عدالت اجتماعی بودم و هستم. بسیار هم خوب می‌دانستم که آرمان‌ها و خواسته‌هایم برای وطنم، زادگاهم بدون جدایی دین از دولت و بدون عدالت اجتماعی میسر نیست. در مذهبی بودن انقلاب از ابتدا هم که نمی‌شد شک کرد. برای اینکه رهبرش، کارگردان‌هایش، نمادهایش، شعارهایش شکی در این مسئله باقی نمی‌گذاشت که در چه راهی دارد می‌رود. احتمال دارد بسیاری، یا مختصری، نمی‌دانم چگونه فکر می‌کردند که این راه دیگریست و در آن دموکراسی و این جور چیزها هست.من مطلقا و اصلا چنین چیزی را نمی‌دیدم. مسئله دیگری هم که درباره‌اش شکی نداشتم این است که ذات مذهب زورگو و تام گرا و انحصارطلب است و من این جور چیزها را برای مملکتم نمی‌خواستم.»
مهشید امیرشاهی پیش از انقلاب به نویسنده مطرحی تبدیل شد.
پس از انقلاب رمان‌های «در حضر» و «در سفر» و رمان چهار جلدی یا «چارپاره مادران و دختران» را به چاپ رساند.
هیچ‌کدام از آثار او پس از انقلاب در ایران اجازه انتشار پیدا نکردند.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2oSSv2q
#زنان
#مهشید_امیرشاهی
#جمهوری_اسلامی
#سانسور
@Tavaana_TavaanaTech
4 comments
Log in to comment
برگرفته از کانال تقاطع
@Taghato_News
مهشید امیرشاهی (نامه‌ای به آیندگان: کسی نیست که از بختیار حمایت کند؟ - ۱۷ بهمن ۱۳۵۷): «من تا امروز به هیچ روزنامه و نشریه ای مطلبی نداده‌ام كه حال و هوای سیاسی داشته باشد. شاید به این دلیل كه تا امروز در مملكتم به سیاستمداری چون شاپور بختیار بر نخورده بودم كه بدانم سیاست الزاماً مغایر شرافت، صمیمیت و وطن‌پرستی نیست. من تمام این صفات، شرافت، صمیمیت، وطن‌پرستی را در آقای شاپور بختیار سراغ كرده‌ام. به علاوه به سرافرازی و آزادگی او مؤمنم. من ایمان دارم كه اگر امروز او را از صحنه سیاست مملكت‌مان برانیم خطایی كرده‌ایم جبران‌ناپذیر و نابخشودنی. من معتقدم كه این مرد عزیز این مرد عمل دارد فدای هیجان و غلیان عده‌ای و فرصت‌طلبی های عده‌ای دیگر می‌شود و اگر فدا شود اسف‌انگیزترین شهید حوادث اخیر خواهد بود. من صدایم را به پشتیبانی از آقای شاپور بختیار با سربلندی هر چه تمامتر بلند می‌كنم، حتی اگر این صدا در فضا تنها بماند. من از تنها ماندن هرگز هراسی به دل راه نداده‌ام. ولی این بار می‌ترسم نه به خاطر خودم، بلكه به خاطر آینده این مُلک و سرنوشت همه آنها كه دوست‌شان دارم.»
محمد شمس لنگرودی (دو راه بیشتر نداریم: ویتنام یا شیلی - ۱۹ بهمن ۱۳۵۷): «خانم امیرشاهی شما از چه حیرت کرده‌اید؟ اصلا می‌دانید ایران چه خبر است؟ اصلا می‌دانید ملت علیه اختناق، ترور، خفقان و دیکتاتوری بی چون و چرا قیام کرده است و تا کنون بیش از ۶۰هزار شهید داده است؟… و شما می‌فرمایید حالا برای دولتی که فرمایش صادر نمی‌کند، لب ورچیده‌اند و ناز می‌کنند. خانم محترم کجای کاری؟ نخست‌وزیر سوگلی شما را چه کسی انتخاب کرده است. این هم‌پالکی شما چه چیزی از امامی و ازهاری بیشتر آورده است؟ روزنامه‌ها را که در زمان همان‌ها بر اثر فشار و مقاومت دلیرانه مردم آزادتر شد؟ زندان‌های سیاسی را هم که در زمان همان‌ها مردم باز کردند. خانم امیرشاهی کوتاه کنیم؛ تاریخ نشان می‌دهد که الان با همه این اوصاف دو راه بیشتر پیش روی ما قرار نگرفته است؛ دو راه: یا شیلی یا ویتنام. و متاسفانه راه ميانه‌ای نيست و شما و همه آنها كه به سنگر پتوی گرم و قوانينی از اين دست چسبيده‌ايد می‌بينيد كه راه شيلی را انتخاب كرده‌ايد كه البته ناگفته نماند هيچ‌گاه منجلاب شيلی به ضرر حاميان اين سنگر نخواهد بود چرا كه روزی‌شان كرم‌وار از اين روده تغذيه می‌كند.»
@Taghato_News
@IranFreedomList @IRAN24Live #Telegram
رادیو رهایی ایران Iran Freedom Radio
https://stream.zeno.fm/gppku5bc27zuv #ایران_اشغالی
برانداختن حکومت دستنشانده دینی تروریستی ضدایرانی ضدبشری اشغالگر در ایران✊
#سازماندهی #اعتصاب #اعتراض #براندازی
#نه_به_جمهوری_اسلامی