کاشت،داشت وبرداشت گیاهان دارویی فرصت کم نظیری برای اشتغال پایدار روستایی خلق خواهدکرد. اگرروند صادرات تسهیل شده وچالشهای سیاسی رفع گردد،گیاهان دارویی وفراورده های آن با ارزش افزوده چشمگیر میتواند جایگزین کشت‌های آب بر شود؛ اما تعجب اینجاست که باوجود این که سه دهه است کارشناسان براین ضرورت تأکیدمیکنند، اماهیچ اراده‌ای برای سرمایه گذاری دربخش کشاورزی و اصلاح الگوی کشت در جهت کاهش هدررفت آب توسط حکمرانی آب نیست.

درحالیکه درهمین سه دهه میلیاردها تومان خرج ساخت ابرپروژه ها وانتقال آب برای توسعه صنایع آب بر وکشاورزی مخرب سنتی وپرمصرف در مقصدباپیامدهایی چون تخریب وتخلیه صدهاروستا درحین اجرای عملیات سازه سازی،فقرزایی،بیکاری،افزایش مهاجرتهای سرگردان وسرانجام حاشیه نشینی درکلان شهرهای صنعتی باطیفی ازمشکلات ومصائب اجتماعی پرهزینه برای جامعه وحاکمیت شده است.

نباید پرسید چراحکمران آب برای توسعه صنایع آب بر احساس وظیفه می‌کند ولی اراده ای برای توسعه کشاورزی پایدار و صنایع تبدیلی وتکمیلی ندارد وخود را مسئول اشتغالهای ازدست رفته پروژه هایش نمی‌داند؟

📸برداشت آویشن در مزارع بهشهر، فرشید سگار

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

Comments

Be the first to add a comment