مدرسه خواب‌های مرا قیچی کرده بود

سهراب سپهری

«یکی از ویژگی‌های بارز دوران مدرسه برای من سیاه‌بودن آن نه فقط در معنای استعاری؛ بلکه در معنای واقعی کلمه است. ما در نظامی پرورش یافتیم که رنگ را تحقیر می‌کرد. همان طور که سعی می‌کردند فردیت‌مان را با آموزش‌های ایدئولوژیک و متحجرانه نابود کنند، بدن‌هایمان هم با پیچیده‌شدن لای چادرهای سیاه به توده‌ای بی‌هویت، مطیع و محبوس بدل می‌شد.

در دارالمومنین جهرم پوشیدن چادر برای دختران از دوران راهنمایی اجباری بود. در دوره راهنمایی اجازه داشتیم چادر رنگی بپوشیم اما با ورود به دبیرستان همه چیز تاریک‌تر می‌شد و چادرها به سیاه تغییر رنگ می‌داد.

یادم می‌آید اول دبیرستان یک رنگ سبز تیره مد شده بود و بعضی از دانش‌آموزان مقنعه‌های آن رنگی سرشان می‌کردند. یک روز معلم درس بینش اسلامی، که می‌خواست در تقبیح مد مثالی بیاورد، گفت "مثل همین مقنعه‌های سبز لجنی که بعضی‌ها می‌پوشند". قصدش اصلا توصیف این رنگ خاص نبود، فقط می‌خواست سبز را تحقیر کند.

کسی نمی‌توانست ناخنش را لاک بزند، کسی نمی‌توانست مانتوی رنگ روشن بپوشد. در آن شهر زیبا که سخاوت خداوند در سبزی نخل‌ها و سرخی نارنج‌هایش چهره گشوده، ما لابه‌لای سیاهی نکبت‌باری که محصول یک نظام آموزشی بیمار بود بزرگ شدیم».

پیام ارسالی از همراهان توانا
‌
آیا از دل چنین مدارسی، زنانی توانمند و شجاع بیرون‌ خواهند زد یا زنانی زبون و سرخورده و ناتوان و افسرده؟

#آموزش_ایدئولوژیک
#ایران
#آموزش‌
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

Comments

Be the first to add a comment