"چشمها را باید شست، جورِ دیگر باید دید."
جایی یک نفر نوشته بود: "رفتار یا افکار دیگران را قضاوت نکنید. آدمها رو ناراحت نکنید. سکوت کنید و اجازه بدید فرایند طبیعیاش طی بشه و خودش متوجه بشه."
پرسش من این است که اگر قرار باشد هیچ کسی به دیگری بازخورد ندهد، آن دیگری خودش چگونه باید متوجه اشتباهش شود؟ چه راه دیگری برای فهمِ مشکل و خروج از این وضعیت وجود دارد؟
✅️ آدمِ آمادهی رشد با شنیدن بازخوردهای منفی دیگران انکار و یا مقاومت روانی در او شکل نمیگیرد، بلکه به قول سهراب چشمهایش را میشوید، خودش را دوباره و با چشمِ دیگری میبیند.
نظر شما چیست؟
شما در زندگی اغلب در طرزفکر ثابت هستید یا رشد؟
با بازخوردهای منفی، چگونه مواجه میشوید؟
📷 نمایی از کارگاه "مدیر در نقش کوچ" با هدفِ درکِ ماهیتِ طرزفکر ثابت و طرزفکر رشد با انجام تمرینها و بازیهای هدفمند و گفتوشنودهای گروهی.
@HosseinGaeeni#پادیادگیری
#تفکر_پرسشگرانه
#کوچینگ