پیمان پالیزدار، جوانی با آرزوهای زیبا و دلی سرشار از امید، فریاد آزادی‌خواهی‌اش را با جان خود پاسخ گفت. او ۳۶ سال داشت؛ نه اغتشاشگر بود و نه تروریست، تنها انسانی بود که برای حق مردمش به خیابان آمد، برای آزادی، برای انسانیت. ۱۸ دی،، در محدودهٔ سر خیابان دهم قلم، شاهین‌ویلا کرج، گلوله‌ای جنگی از سوی نیروهای تک‌تیرانداز به شکم پیمان اصابت کرد. پیمان مجروح بر زمین افتاد؛ غرق در خون، بی‌پناه و بدون آن‌که در آن لحظات کسی بتواند به یاری‌اش بشتابد. در حالی‌ که پیمان با جراحت شدید روی زمین افتاده بود، مأموران امنیتی با باتوم به دست و سر او ضربات مکرر وارد کردند؛ به‌گونه‌ای که استخوان‌های دستش شکست. آثار این شکستگی در تصاویر ضبط‌شده از او بر تخت بیمارستان به‌وضوح قابل مشاهده است. پس از مدتی دوستانش با شجاعت، او را از محل درگیری خارج کرده و به خانه‌ای امن منتقل کردند تا از دست نیروهای امنیتی در امان بماند. سپس پیمان به بیمارستان البرز انتقال داده شد. او به مدت یک هفته در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود اما شدت جراحات وارده امانش نداد ۲۵دی جان عزیز خود را در راه آزادی میهن از دست داد. پیمان متأهل پدر دختری ۵ ساله