This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انتظار صبح…

آسمان از نفس خاك زمين گيرترست
دل مردم همه از چرخ زمان پيرترست

يك دل شاد در اين شهر نديده ست كسى
کل عالم شده دلتنگ تر از هر قفسى

سخت مانند دل سنگ دل آيينه ست
خسته ایم و همهٔ هفتهٔ ما آدينه ست

روز بر تيرگى خويش شهادت داده
مهر از چشم همه رهگذران افتاده

شاخه اى نيست كه در باد برقصد شب و روز
گوش این باغ پر از مرثیه خوانی ست هنوز

زردی پیچک پاییز به رخسار همه
“از جهان سير شدم” هست به گفتار همه

سینهٔ جنگل سر سبز كويرى شده ست
قسمت طوطی و طاووس اسيرى شده ست

پر شد از گریه دلم، پر شدم از طوفانی
ولی از ابر نیامد به زمین بارانی

در دل هيچ كسى زنده نماند ست اميد
گوش این شهر بجز زمزمهٔ غم نشنید

چشم در چشم شب از روی غضب می دوزیم
ما كه شفاف ترين آيينه امروزيم

نسل آیندهٔ این ملک بدانند كه ما
جان سپرديم در آتش كه نسوزيد شما

هر چه از حال بد خلق نگويم بهتر
منتظر هست دلم تا برسد صبح از در

على رضا جعفرى

@SepehrAzadi

Comments

Be the first to add a comment