⭕️ بازار داغ خریدوفروش مشروبات الکلی در ایران؛ تجارت زیرزمینی
📌 به رغم محدودیت دسترسی به مشروبات الکلی، آمار مصرف انواع دست‌ساز در ایران بسیار بالا است
♦️از سال ۵۷ که مردم هیجان‌زده از پیروزی انقلاب به مشروب فروشی‌ها حمله کردند و شیشه‌های نوشیدنی‌های الکلی را شکستند، تا امروز فروش مشروبات الکلی در ایران نه‌تنها ممنوع که در اختیار داشتن آن جرم تلقی می‌شود.
در دهه شصت به حدی وضعیت ترسناکی در این زمینه بر جامعه حاکم بود که همراه داشتن کیسه نایلون مشکی می‌توانست دلیلی برای بازداشت شدن توسط نیروهای کمیته باشد. آن روزها خریدوفروش و همراه داشتن مشروب دست‌کمی از همراه داشتن مواد مخدر یا آلت قتاله نداشت.
از دهه هفتاد به مرور این حساسیت دست‌کم به آن شکل افراطی‌اش کم شد. ولی بازهم اخبار متعددی از شلاق خوردن افراد به جرم شرب خمر و حتی صدور حکم اعدام به دلیل تکرار آن شنیده شد.
مردم در ایران طی چهار دهه گذشته اگرچه امکان دسترسی‌شان به نشان‌های تجاری مشروبات الکلی محدود شده بود، ولی مصرف مشروبات دست‌ساز خانگی همواره آمار بالایی داشته است. مشروب فروش‌ها، به‌خصوص قدیمی‌ترها که صاحب اعتبار هستند و مصرف‌کنندگان به کارشان اطمینان دارند، در این سال‌ها همیشه سرشان شلوغ بوده و کارشان به راه مانده است.
دهه هشتاد و نود قاچاق مشروبات از کشورهای همسایه به ایران سبب شد، بازار خریدوفروش مشروبات الکلی خارجی انواع آبجو و ویسکی و ودکا در ایران رونق پیدا کند. به‌ویژه آنکه با گسترش شبکه‌های مجازی، فروشندگان این محصولات به‌راحتی می‌توانستند مشتریان خود را یافته و محلی برای تبلیغ محصولات خود داشته باشند.
اما به دلیل قیمت بالای این مشروب خارجی، همچنان مشروبات دست‌ساز خانگی بیشترین سهم را از این بازار زیرزمینی در ایران دارند.
ممنوعیت خریدوفروش و مصرف مشروبات الکلی در ترکیه و ترس از «ایرانیزه» شدن
بسیاری از کشورهای اسلامی در برخی شهرها و به شکل کنترل‌شده‌ای فروش مشروب را آزاد کرده‌اند، اما ایران هنوز بر اساس قوانین اسلامی و شرعی هر نوع مصرف و خریدوفروش و نگهداری مشروبات الکلی را ممنوع و جرم تلقی می‌کند.
اما آنچه این روزها بحث ممنوعیت فروش مشروبات الکلی را بر سر زبان‌ها انداخته موضوع محدود شدن عرضه مشروبات الکلی در کشور ترکیه است.
کشوری که اگرچه حکومتی به‌ظاهر سکولار دارد، ولی به دلیل بر سرکار بودن دولت اسلام‌گرای اردوغان هر روز بیش‌ازپیش قوانین و شرایط سکولار در حال کم‌رنگ شدن است.
در آخرین اقدام، دولت اردوغان به بهانه شرایط قرنطینه در دوره کرونا خواستار تعطیلی مغازه‌های مشروب‌فروشی در ترکیه شد. این اقدام با این استدلال انجام شد که تجمع در این مغازه‌ها از عوامل شیوع کروناست.
اگرچه بحث محدودکردن فعالیت مشروب‌فروشی‌ها در اغلب کشورهای اروپایی در دوران کرونا صورت‌گرفته است، ولی دلایل مطرح شده کاملا متفاوت است.
یکی از دلایلی که سبب می‌شود دولت‌ها فروش مشروبات در دوران اجرای قرنطینه را محدود کنند این مساله است که معتقدند در صورت مصرف مشروبات به شیوه قبل از کرونا، احتمال عدم کنترل افراد بر رفتار خویش و انجام فعالیت‌های پرخطر که منجر به گسترش و شیوع بیماری شود وجود دارد.
اما دلیل حساسیت مردم ترکیه به این ممنوعیت این است که در این کشور، همانند اکثر کشورهای اسلامی فروش مشروبات الکلی در ماه رمضان به شدت کاهش می‌یابد، ولی این مساله با انتخاب مردم بوده است.
مخالفان ممنوعیت فروش الکل در ترکیه چه می‌گویند
مخالفان دولت ترکیه معتقدند اردوغان تلاش کرده از فرصت کرونا برای اسلامی‌سازی قوانین بهره برده و به دنبال ممنوعیت فروش مشروبات الکلی در ماه رمضان است. مساله‌ای که به معنای نادیده گرفتن قوانین سکولار و آزادی فردی شهروندان در ترکیه است.
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
📌 به رغم محدودیت دسترسی به مشروبات الکلی، آمار مصرف انواع دست‌ساز در ایران بسیار بالا است
♦️از سال ۵۷ که مردم هیجان‌زده از پیروزی انقلاب به مشروب فروشی‌ها حمله کردند و شیشه‌های نوشیدنی‌های الکلی را شکستند، تا امروز فروش مشروبات الکلی در ایران نه‌تنها ممنوع که در اختیار داشتن آن جرم تلقی می‌شود.
در دهه شصت به حدی وضعیت ترسناکی در این زمینه بر جامعه حاکم بود که همراه داشتن کیسه نایلون مشکی می‌توانست دلیلی برای بازداشت شدن توسط نیروهای کمیته باشد. آن روزها خریدوفروش و همراه داشتن مشروب دست‌کمی از همراه داشتن مواد مخدر یا آلت قتاله نداشت.
از دهه هفتاد به مرور این حساسیت دست‌کم به آن شکل افراطی‌اش کم شد. ولی بازهم اخبار متعددی از شلاق خوردن افراد به جرم شرب خمر و حتی صدور حکم اعدام به دلیل تکرار آن شنیده شد.
مردم در ایران طی چهار دهه گذشته اگرچه امکان دسترسی‌شان به نشان‌های تجاری مشروبات الکلی محدود شده بود، ولی مصرف مشروبات دست‌ساز خانگی همواره آمار بالایی داشته است. مشروب فروش‌ها، به‌خصوص قدیمی‌ترها که صاحب اعتبار هستند و مصرف‌کنندگان به کارشان اطمینان دارند، در این سال‌ها همیشه سرشان شلوغ بوده و کارشان به راه مانده است.
دهه هشتاد و نود قاچاق مشروبات از کشورهای همسایه به ایران سبب شد، بازار خریدوفروش مشروبات الکلی خارجی انواع آبجو و ویسکی و ودکا در ایران رونق پیدا کند. به‌ویژه آنکه با گسترش شبکه‌های مجازی، فروشندگان این محصولات به‌راحتی می‌توانستند مشتریان خود را یافته و محلی برای تبلیغ محصولات خود داشته باشند.
اما به دلیل قیمت بالای این مشروب خارجی، همچنان مشروبات دست‌ساز خانگی بیشترین سهم را از این بازار زیرزمینی در ایران دارند.
ممنوعیت خریدوفروش و مصرف مشروبات الکلی در ترکیه و ترس از «ایرانیزه» شدن
بسیاری از کشورهای اسلامی در برخی شهرها و به شکل کنترل‌شده‌ای فروش مشروب را آزاد کرده‌اند، اما ایران هنوز بر اساس قوانین اسلامی و شرعی هر نوع مصرف و خریدوفروش و نگهداری مشروبات الکلی را ممنوع و جرم تلقی می‌کند.
اما آنچه این روزها بحث ممنوعیت فروش مشروبات الکلی را بر سر زبان‌ها انداخته موضوع محدود شدن عرضه مشروبات الکلی در کشور ترکیه است.
کشوری که اگرچه حکومتی به‌ظاهر سکولار دارد، ولی به دلیل بر سرکار بودن دولت اسلام‌گرای اردوغان هر روز بیش‌ازپیش قوانین و شرایط سکولار در حال کم‌رنگ شدن است.
در آخرین اقدام، دولت اردوغان به بهانه شرایط قرنطینه در دوره کرونا خواستار تعطیلی مغازه‌های مشروب‌فروشی در ترکیه شد. این اقدام با این استدلال انجام شد که تجمع در این مغازه‌ها از عوامل شیوع کروناست.
اگرچه بحث محدودکردن فعالیت مشروب‌فروشی‌ها در اغلب کشورهای اروپایی در دوران کرونا صورت‌گرفته است، ولی دلایل مطرح شده کاملا متفاوت است.
یکی از دلایلی که سبب می‌شود دولت‌ها فروش مشروبات در دوران اجرای قرنطینه را محدود کنند این مساله است که معتقدند در صورت مصرف مشروبات به شیوه قبل از کرونا، احتمال عدم کنترل افراد بر رفتار خویش و انجام فعالیت‌های پرخطر که منجر به گسترش و شیوع بیماری شود وجود دارد.
اما دلیل حساسیت مردم ترکیه به این ممنوعیت این است که در این کشور، همانند اکثر کشورهای اسلامی فروش مشروبات الکلی در ماه رمضان به شدت کاهش می‌یابد، ولی این مساله با انتخاب مردم بوده است.
مخالفان ممنوعیت فروش الکل در ترکیه چه می‌گویند
مخالفان دولت ترکیه معتقدند اردوغان تلاش کرده از فرصت کرونا برای اسلامی‌سازی قوانین بهره برده و به دنبال ممنوعیت فروش مشروبات الکلی در ماه رمضان است. مساله‌ای که به معنای نادیده گرفتن قوانین سکولار و آزادی فردی شهروندان در ترکیه است.
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment