▪️تخصیص در شرایط کمبود
▪️ست‌گادین | یکشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۱
اگر بخت با ما یار باشد و چیزی ابداع کنیم که تقاضای زیادی برای آن وجود دارد، مثل رزرو‌های یک رستوران محبوب، کارت‌های ویزیت با تعداد نسخ محدود، بلیط‌های کنسرت…
در اینصورت چگونه تصمیم بگیریم که چه کسی آنها را دریافت کند؟
یکی از گزینه‌های جذاب این است: «به کسی می‌رسد که اول می‌آید»(first-come-first-served). بهرحال این کار منصفانه‌ای بنظر می‌رسد. از نظر تئوری، افرادی که واقعن محصول شما را می‌خواهند، برای نشان‌دادن تعهد خود، زمان‌شان را در صف می‌گذرانند( یا شاید وقت‌شان را تلف می‌کنند). البته، این نوعی پرداخت مالیات ناجور است زیرا برخی افراد، بیشتر از دیگران برای وقت خود ارزش قائلند.
روش دیگر این است که موارد کمیاب را به مزایده بگذارید. به همین سادگی. خبر خوب این است که ارزش کالای کمیاب با گذشت زمان به هدر نمی‌رود، بلکه نصیب شرکت می‌شود. اما این ممکن است ناعادلانه به نظر برسد، زیرا مثل خیلی از موارد مشابه، چنین روشی به افراد دارای دارایی‌های بیشتر، پاداش می‌دهد. از سوی دیگر، کاملن واضح است که مردم، منابع‌شان را متفاوت از آنچه ما انتظار داریم بودجه‌بندی می‌کنند.
روش سوم، و عادلانه‌ترین روش، قرعه‌کشی است. بهترین مشتریان خود را دعوت کنید یا یک هزینه‌ی تعهد دریافت کنید و سپس به طور تصادفی، غنایم را بین آنها تقسیم کنید. خبر خوب این است که مشتریانی را که احساس می‌کنند تقصیر آنهاست که به اندازه‌ی کافی در صف منتظر نمانده‌اند یا به اندازه‌ی کافی خرج نکرده‌اند، از خود دور نمی‌کنید.
هر تصمیمی اثراتی دارد. و این به تولید‌کننده بستگی دارد که تصمیم بگیرد می‌خواهد چه احساساتی را در مشتری ایجاد کند.
.
▪️ست‌گادین | یکشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۱
اگر بخت با ما یار باشد و چیزی ابداع کنیم که تقاضای زیادی برای آن وجود دارد، مثل رزرو‌های یک رستوران محبوب، کارت‌های ویزیت با تعداد نسخ محدود، بلیط‌های کنسرت…
در اینصورت چگونه تصمیم بگیریم که چه کسی آنها را دریافت کند؟
یکی از گزینه‌های جذاب این است: «به کسی می‌رسد که اول می‌آید»(first-come-first-served). بهرحال این کار منصفانه‌ای بنظر می‌رسد. از نظر تئوری، افرادی که واقعن محصول شما را می‌خواهند، برای نشان‌دادن تعهد خود، زمان‌شان را در صف می‌گذرانند( یا شاید وقت‌شان را تلف می‌کنند). البته، این نوعی پرداخت مالیات ناجور است زیرا برخی افراد، بیشتر از دیگران برای وقت خود ارزش قائلند.
روش دیگر این است که موارد کمیاب را به مزایده بگذارید. به همین سادگی. خبر خوب این است که ارزش کالای کمیاب با گذشت زمان به هدر نمی‌رود، بلکه نصیب شرکت می‌شود. اما این ممکن است ناعادلانه به نظر برسد، زیرا مثل خیلی از موارد مشابه، چنین روشی به افراد دارای دارایی‌های بیشتر، پاداش می‌دهد. از سوی دیگر، کاملن واضح است که مردم، منابع‌شان را متفاوت از آنچه ما انتظار داریم بودجه‌بندی می‌کنند.
روش سوم، و عادلانه‌ترین روش، قرعه‌کشی است. بهترین مشتریان خود را دعوت کنید یا یک هزینه‌ی تعهد دریافت کنید و سپس به طور تصادفی، غنایم را بین آنها تقسیم کنید. خبر خوب این است که مشتریانی را که احساس می‌کنند تقصیر آنهاست که به اندازه‌ی کافی در صف منتظر نمانده‌اند یا به اندازه‌ی کافی خرج نکرده‌اند، از خود دور نمی‌کنید.
هر تصمیمی اثراتی دارد. و این به تولید‌کننده بستگی دارد که تصمیم بگیرد می‌خواهد چه احساساتی را در مشتری ایجاد کند.
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment