امروز ظهر اتفاق عجیب و بسیار تأسف آوری افتاد و ارتشبد خاتم، فرمانده نیروی هوایی ایران ضمن اسکی روی آب و پریدن با [کایت] kite در سد محمدرضا شاه {سد دز} کشته شد. علاوه بر آن که مرد دقیق و یکدندۀ بسیار خوبی بود، فرماندهی بسیار لایق و فوق العاده صمیمی نسبت به اعلیحضرت همایون شاهنشاه بود. در جریانات درگیری با عراق اگر قدرت نیروی هوایی ایران نبود مسلّماً عراقیها لااقل آبادان را آتش میزدند. این آسانترین کارهاست و کافی است که فقط یک گلوله توپ به یک مخزن گاز یا نفتی به آن جا بزنید، دیگر کار آبادان تمام است. این کار را نکردند برای آن که ما اتمام حجت کرده بودیم که همه چیز آنها را زیر و زبر خواهیم کرد و البته این کار را با اشکال می توانستیم بکنیم چون آنها هم نیروی هوایی نیرومندی دارند حتی تعداد هواپیمای آنها از ما بیشتر است و همچنین موشکهای سام زیادی دارند ولی به هر حال از نیروی هوایی ما بسیار حساب میبرند. خاتم فرماندهی قوی، مصمّم، بی گذشت، زیر دست نواز و با دیسیپلین بود. البته مردم دربارۀ ثروت او حرفهایی میزدند که کم و بیش هم ممکن است صحیح باشد ولی به نظر من وقتی کسی کار تحویل میدهد و کار مؤثر تحویل میدهد ارزش همه چیز را دارد من از اشخاص بی اثر و نالایق متنفرم ولی این طور اشخاص را بسیار دوست میدارم که متأسفانه در کشور ما بسیار کم هستند. باری فقدان او فعلاً برای کشور جبران ناپذیر است و این مرد عاشق پیشه که عاشق ورزش بود جان خود را بر سر این کار گذاشت. در این زمینه از بعد از ظهر تاکنون که نصف شب است دو سه دفعه با تلفن با شاهنشاه صحبت کرده ام ایشان هم بسیار متأثر هستند و حق هم دارند.