در دوره ای به سر می بریم که جهان با بحران ویروس کرونا دست و پنجه نرم می‌کند. کسی بر دیگری برتر نیست. همه مردمان جهان برابر با هم در خطر ابتلا به این ویروس هستند. اما انچه که کشورهای دمکراتیک را از کشورهای اسیر در بند حاکمان تمامیت خواه متمایز می سازد، دقیقا همین دوران بحرانی است.

بیشتر روسای دولت کشورهای جهان آزاد، با مردم مستقیم در ارتباط قرار گرفتند و قوانین سخت وضع شده برای دوران قرنطینه را یاداوری کردند. دولت نقش خود را برای ایجاد نظم در چنین شرایطی ایفا کرده است. ازادی بیان و ازادی رسانه ها سبب اطلاع رسانی سریع و اخبار درست بین شهروندان شده است.

در کشور ما به سبب نبود دولت و نظم سیاسی سالم و شفاف، مسوولان جمهوری اسلامی با تکیه بر دروغ بدون هیچ برنامه ریزی و توجهی تنها از طریق صدا و سیمای خود در تلاش هستند تا نقش مردم در مسوولیت شهروندی خود را تضعیف کنند. نقش خود را بسنده به نمایش جمعیتی که به سفرهای نوروزی رفته‌اند، کرده و ویدیوهای سال گذشته را پخش می کنند. آنها در تلاش هستند تا بی کفایتی و شانه خالی کردن از مسئولیت خود را بر دوش مردم بیاندازند و مردم را محکوم کنند.
هرخیابانی اگر چراغ قرمز برداشته شود، هرج و مرج ایجاد می شود، برقراری نظم و وضع قوانین برای ایجاد قرنطینه تنها وظیفه دولت و پلیس یک جامعه است. دولت روحانی نقشی در قرنطینه و وضع قوانین و نظم شهری ایفا نکرده و مردم بار دیگر مانند دیگر بحران هایی که پشت سر گذاشتیم، با همبستگی با ناچیزترین امکانات در تلاش هستند تا جامعه را خود اداره کنند.