تو باید می‌ماندی
کنار دلی که نوایش،
نوای بی‌نواییست
و
آوازش
آوای نایی شکسته...
تو باید می‌ماندی
کنار منی که بی‌قرار داشتنت هستم
کنار منی که تمام وجودم
بزدلانه تو را می‌خواهد
ولی جسارت عاشقی کردن ندارد...
تو پاره‌ای از وجود ناتمامم هستی...
مثل نیمه‌ای گم شده
که نباید پیدایش کنم...
باید ناتمام بمانم...
هشتم آبان ماه هزار و سیصد و نود و نه
#بهاره_قادری

Comments

Be the first to add a comment