مردم بیوسفر علیه ساکنان اکوسیستم : انباشت ثروت علیه حیات
امروزه تخریب اکوسیستم ها و توسعه ضد اجتماعی با توجیه اهداف توسعه اقتصادی یکی از عادی ترین اتفاقات هر روزه است، شکل غالبی که نه‌تنها عادت شده، بلکه به نوعی حق هم پنداشته می شود.
اتفاقاتی چون جنگل زدایی، معدن کاوی، فعالیت های تخریبگرانه شرکت‌های انرژی، غارت منابع آب و خاک، سدسازی، پروژه های انتقال آب و.. همگی به نابودی بخشی از اکوسیستم از جمله روستاها منجر می شود.
هرچند این فعالیت‌ها گاه با اعتراض ساکنان اکوسیستم ها همراه است ولی اغلب توسط قدرت پول و رسانه های وابسته به قدرت سرکوب و توجیه می شود.
بین آنچه داسمن (1988)«مردم بیوسفر» می‌خواند، یعنی کسانی که با توسل به زر و زور همۀ دارایی های کرۀ زیستی را در اختیار دارند، و« ساکنان اکوسیسم»، یعنی آنهایی که حیات آنها رابطۀ نزدیکی با اکوسیستم محل زندگی شان دارد، تفاوت مهم و عمیقی وجود دارد. تفاوت بین پول و حیات.
از ابتدای مداخلات سلطه گرانه تاثیر مردم بیوسفر بر ساکنان اکوسیستم معمولا نابودکننده و مخرب بوده است ، مردم بیوسفر برای تسلط بر منابع، اکوسیستم را تخریب کرده ومنابع آن را غارت می کنند، در نهایت از آنچه می ماند تکه ای به نام پارک‌های ملی است که برای سکونت برخی از ساکنان ایجاد می شود و برخی نیز مجبور به مهاجرت می شوند.
توسعه بهانه ای است که تخریب و تصرف مشاعات را قانونی جلوه می دهد، غافل از اینکه برای ساکنان اکوسیستم ازدست دادن مشاعات صرفا یک مشکل محیط زیستی نیست بلکه از بین رفتن کل زندگی و عواطف است.
وقتی پای بهانه ای به نام توسعه اقتصادی به میان است، محافظت از تنوع زیستی و حقوق ساکنان اکوسیستم مسائل پیچیده‌ای را بوجود می آورد. مسائلی که پاسخ راحت و ساده‌ای ندارند زیرا در سیاستگذاری های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی؛ وقتی پای توسعه اقتصادی و بازار که برای حکمرانان اعبتار ساز است به میان می آید، دیگر صحبت از حقوق ساکنان اکوسیستم که بخش زیادی از آنها زبان بسته هم هستند در حاشیه قرار می گیرد.
توسعه اقتصادی و هدایت بازار که هدف مردم بیوسفر است؛ همواره علیه ساکنان اکوسیستم عمل کرده است. قدرت لابی¬گری مردم بیوسفر چنان است که اغلب حتی نهادهای متولی پیگیری حقوق ساکنان اکوسیستم نیز مقهور زرق و برق بازار می شوند.
در روزگار کنونی روز به روز جای ساکنان اکوسیستم تنگ و تنگ تر می شود، هر روز ساکنان بیوسفر با قیچی و چاقوی توسعه اقتصادی تکه هایی از تن اکوسیستم را می درند و از آن سو بر تعداد معاملات و نقدینگی ها افزوده می گردد، اما دیر نباشد روزی که اکوسیستم خود برای نجات خویش بپا خیزد/ مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
امروزه تخریب اکوسیستم ها و توسعه ضد اجتماعی با توجیه اهداف توسعه اقتصادی یکی از عادی ترین اتفاقات هر روزه است، شکل غالبی که نه‌تنها عادت شده، بلکه به نوعی حق هم پنداشته می شود.
اتفاقاتی چون جنگل زدایی، معدن کاوی، فعالیت های تخریبگرانه شرکت‌های انرژی، غارت منابع آب و خاک، سدسازی، پروژه های انتقال آب و.. همگی به نابودی بخشی از اکوسیستم از جمله روستاها منجر می شود.
هرچند این فعالیت‌ها گاه با اعتراض ساکنان اکوسیستم ها همراه است ولی اغلب توسط قدرت پول و رسانه های وابسته به قدرت سرکوب و توجیه می شود.
بین آنچه داسمن (1988)«مردم بیوسفر» می‌خواند، یعنی کسانی که با توسل به زر و زور همۀ دارایی های کرۀ زیستی را در اختیار دارند، و« ساکنان اکوسیسم»، یعنی آنهایی که حیات آنها رابطۀ نزدیکی با اکوسیستم محل زندگی شان دارد، تفاوت مهم و عمیقی وجود دارد. تفاوت بین پول و حیات.
از ابتدای مداخلات سلطه گرانه تاثیر مردم بیوسفر بر ساکنان اکوسیستم معمولا نابودکننده و مخرب بوده است ، مردم بیوسفر برای تسلط بر منابع، اکوسیستم را تخریب کرده ومنابع آن را غارت می کنند، در نهایت از آنچه می ماند تکه ای به نام پارک‌های ملی است که برای سکونت برخی از ساکنان ایجاد می شود و برخی نیز مجبور به مهاجرت می شوند.
توسعه بهانه ای است که تخریب و تصرف مشاعات را قانونی جلوه می دهد، غافل از اینکه برای ساکنان اکوسیستم ازدست دادن مشاعات صرفا یک مشکل محیط زیستی نیست بلکه از بین رفتن کل زندگی و عواطف است.
وقتی پای بهانه ای به نام توسعه اقتصادی به میان است، محافظت از تنوع زیستی و حقوق ساکنان اکوسیستم مسائل پیچیده‌ای را بوجود می آورد. مسائلی که پاسخ راحت و ساده‌ای ندارند زیرا در سیاستگذاری های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی؛ وقتی پای توسعه اقتصادی و بازار که برای حکمرانان اعبتار ساز است به میان می آید، دیگر صحبت از حقوق ساکنان اکوسیستم که بخش زیادی از آنها زبان بسته هم هستند در حاشیه قرار می گیرد.
توسعه اقتصادی و هدایت بازار که هدف مردم بیوسفر است؛ همواره علیه ساکنان اکوسیستم عمل کرده است. قدرت لابی¬گری مردم بیوسفر چنان است که اغلب حتی نهادهای متولی پیگیری حقوق ساکنان اکوسیستم نیز مقهور زرق و برق بازار می شوند.
در روزگار کنونی روز به روز جای ساکنان اکوسیستم تنگ و تنگ تر می شود، هر روز ساکنان بیوسفر با قیچی و چاقوی توسعه اقتصادی تکه هایی از تن اکوسیستم را می درند و از آن سو بر تعداد معاملات و نقدینگی ها افزوده می گردد، اما دیر نباشد روزی که اکوسیستم خود برای نجات خویش بپا خیزد/ مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment