در نشستی با حضور چند نفر از صاحب منصبان بخش تحقیقات وزارت نیرو؛ نسبت به فقدان توجه به علوم انسانی و بویژه علوم اجتماعی در این وزارتخانه گفتگو کردیم. به عنوان جامعه شناسی که در حوزه اجتماعی آب و مسائل زنان روستایی مشغول به کنشگری و پژوهشگری هستم از ایشان پرسیدم جایگاه ما در وزارت نیرو کجاست ؟ درحالیکه چالش های انسانی و اجتماعی آب درحال اوج گیری است چرا ما در این وزارتخانه جایگاهی نداریم. چند پژوهش اجتماعی انجام شده است؟ با وجود این همه سد و پروژه انتقال آب و فرونشست و.. چند کار اجتماعی در خصوص عملکرد وزارت نیروانجام شده؟
مقام مسئول گفت ما اخیرا در حوزه اجتماعی هم فعالیت اغاز کرده ایم. گفتم مثال؟ گفت در خراسان رضوی چند تحقیق اجتماعی داشته ایم مثلا بررسی رضایتمندی پرنسل، بررسی روان رنجوری پرسنل و.. ‼️
برداشت مهندسانی که وزارت نیرو را اشغال نموده اند از مسائل اجتماعی آب همین است...
خواستم از آسیبهای سلطه دانش محتوایی فعلی و لزوم جایگزینی آن با دانش فرآیندی و بین رشته ای بگویم؛ یادم افتاد که حوزه علوم انسانی حتی در مراکز سیاستی ایران مثلا حتی در معاونت علمی ریاست جمهوری هم جایگاه ندارد. چه برسد به وزارت نیرو..
هرچند اگرچه عضو انجمن جامعه شناسی نیستم، اما وزارت نیرو جای خود، در انجمن جامعه شناسی ایران هم حرف چندانی از آب و خاک و چالشهایش و مطالبه گری برای ورود علوم اجتماعی در سیاست گذاری و مداخله در مدیریت منابع آب به صورت تخصصی نبوده نیست. / مهتا بذرافکن